.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت هـکـس دانـلـود ::. W W W . H E X D L . C O M
‫امروز دعا می کنم.
‫دعا می کنم که خدا، مثل ‫همیشه، در حال تماشا نباشه.
‫دعا می کنم که خواب مونده باشه و ‫به دفتر نرسیده باشه.
‫دعا می کنم که امروز ‫فرق داشته باشه،
‫جدید باشه.
‫امروز برای داشتن آرامش ‫دعا می کنم...
‫...به یاد کسانی که ازشون ‫سوءاستفاده شده یا نادیده گرفته شده ن،
‫و اون بی شرفی که به ‫همه مون پول بدهکاره.
‫آمین.
‫- آقای چارلی. ‫- سلام، آنجلا.
‫من و تو باید یه صحبت ‫کوتاه داشته باشیم.
‫چی شده؟
‫من نمی خوام پلیس کوفتی ‫بیاد این جا، خب؟
‫اونا وحشیانه رفتار می کنن، جنون آمیز ‫رفتار می کنن. توجه رو به همه جلب می کنن.
‫اُه، لعنت بر شیطون. متأسفم. ‫من...من باهاشون حرف می زنم.
‫نه، تو این رو دو ماه پیش ‫گفتی و هیچ کوفتی تغییر نکرد.
‫انگار می ذاری هر غلطی ‫دلش می خواد بکنه.
‫- منصفانه نیست، آنجلا. ‫- منصفانه هست، آنجلا.
‫نه، حقیقت نداره. پسرها ‫همینن دیگه. می دونی که.
‫اما من همین الان ‫باهاش حرف می زنم.
‫به مسائل کوفتیت ‫رسیدگی کن، خب؟
‫من از این چرندیات خسته شده م.
‫خونه کوفتی همه رو ‫خراب می کنه!
‫- هیس! ‫- خودت هیس! به من هیس می کنه!
‫هی، منم.
‫برات یه کم ناهار آوردم.
‫گوش کن...آنجلا وسط خیابون ‫درباره تو و رفقات سر من...
‫...داد و بیداد کرد.
‫شماها باید سر و صداتون رو ‫بیارین پایین، خب؟
‫من از گوش دادن به ‫اون دیوونه خسته شده م.
‫باید برم به چند تا ‫کار برسم، پس...
‫...پول تو جیبیت رو ‫می ذارم رو میز ناهارخوری.
‫تو این قضیه کمکم می کنی؟ ‫صدا رو کم می کنین؟ ها؟
‫قول؟ باشه.
‫کوچیک. دایره های کوچیک. ‫خیلی خوب. خداحافظ.
‫«زمین.»
‫«زهره.»
‫کلوین!
‫کلوین، می شنوی که دارم باهات ‫حرف می زنم؟ ادای کرها رو در نیار.
‫- چیه؟ ‫- داروهات رو خوردی؟
‫- نه. ‫- داروهات رو بخور، کلوین.
‫من که از قرص ‫خوشم نمیاد!
‫از جات پا شو و ‫برو مدرسه.
‫امروز مدرسه ندارم.
‫پسر، میشه دست از ‫دروغ گفتن برداری؟
‫مدرسه زنگ زد و گفت فقط ‫سر ناهار پیدات میشه.
‫وعده های غذایی مهمن. ‫باید بلیت غذا بگیرم.
‫از جات پا شو و بیا بریم! ‫شوخی نمی کنم!
‫«شوخی نمی کنم، کلوین.»
‫مسخره م نکن، کلوین.
‫داشتم خوب رفتار می کردم.
‫- به نظرت خنده دار نبود؟ ‫- نه.
‫نه.
‫شانس یارم نیست. ‫امروز کلاس چی داری؟
‫- ریاضی. ‫- ریاضی؟ ریاضی دوست داری، نه؟
‫- آره. ‫- خیلی خوب. کمکت می کنم تمرین کنی. آم...
‫باشه. پنج ضرب در پنج میشه چند؟
‫بیست و پنج.
‫بخور، عزیزم.
‫مرسی، مامان.
‫جمعه باید مراقبش باشی.
‫گلوریا جراحی داره.
‫پس برمیگرده کلوپ.
‫آره، برمیگرده کلوپ.
‫احیانا اگه متوجه نشدی، ‫یه ذره دستمون تنگه.
‫تنگ؟
‫- حرفت بامزه ست. ‫- کجاش بامزه ست؟
‫صبحانه ت رو بخور.
‫خوب بود...مامان.
‫خیلی خوب.
‫ده ضرب در ده چند میشه؟
‫- صد. ‫- اوف! خدای من.
‫این چرت و پرت ها رو ‫بس کنین و برید مدرسه. همین الان!
‫خیلی خوب. خدایا.
‫- نیکی، شوخی نمی کنم. ‫- باشه.
‫اون چیه؟
‫مامانم بهم این جمله رو ‫یاد داد...
‫«اندوه مثل گنجه.
‫فقط می تونی به دوستات ‫نشونش بدی.»
‫رفیق، دارم می رسم مدرسه که ‫تحصیل کنم.
‫- کل سال غایب بودی. ‫- مدرسه حال میده، کلوین.
‫دقیقا. مدرسه حال میده!
‫اون مغز رو پر از دانش ‫کن، می گیری چی میگم؟ آه!
‫بعد زندگی بهم یاد داد که بعضی از ‫گنج ها رو باید مدفون نگه داری.
‫بچه ها، دارم برمیگردم مدرسه! ‫دارم برمیگردم!
‫نه، برنمیگردی، بچه، بس کن!
‫با من بیاین. دارم برمیگردم.
‫چه خبر، گرِگ؟ خیلی وقته ندیدمت، ‫رفیق. اوضاع چه طور بوده؟
‫- فکرش رو هم نمی کنی. ‫- تو محل می بینمت، رفیق.
‫خوش باشی.
‫خداحافظ.
‫اُه، بفرمایید.
‫اُه، ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام، چه طورین؟
‫عالی. بذار ببینم.
‫خیلی خوب. برگه ‫شناسایی دارین؟
‫تنها برگه شناسایی ای که ‫دارم همونه.
‫دو جور برگه شناسایی لازم ‫داریم. این جا قانونمون همینه.
‫آه...من تازه...من تازه ‫از زندون در اومدم.
‫آم...قوانین رو من تعیین ‫نمی کنم، می دونی؟
‫عیبی نداره. باشه. آه، بذار ‫شناسه خریدم رو بهت بدم.
‫- آه، اما هنوز هم دو جور برگه شناسایی لازم داریم. ‫- می تونه زنگ بزنه و راست و ریسش کنه.
‫گواهی نامه رانندگی ندارین؟
‫من هیچ گواهی نامه کوفتی ای ‫ندارم، خانم.
‫تازه از زندان کوفتی ‫در اومده م.
‫چیزی نیست، رفیق. ‫چیزی نیست.
‫ببین، فقط به این شماره زنگ بزن.
‫نمی تونم.
‫متأسفم.
‫نه، نیستی.
‫بعدی.
‫جدی میگم، کلوین. تو مرد جوون ‫بسیار بسیار باهوشی هستی.
‫یعنی...شاید حتی...حتی بااستعداد.
‫پارسال تو پی اس ای تی ‫امتیازت تو ده درصد برتر بود.
‫- و امسال تو اس ای تی... ‫- نه.
‫اگه سخت تر کار کنی، مشخص ‫نیست تا کجا می تونی پیش بری.
‫زهره.
‫ببخشید؟
‫من از نبوغم استفاده می کنم...
‫...که به زهره برم.
‫من سعی دارم جدی باشم...
‫رفیق، من هم دارم ‫جدی میگم.
‫من برات ترتیب میدم که ‫دوباره امتحان رو بدی.
‫اما باید از خودت کار بکشی،
‫و محض رضای خدا، جواب همه ‫سوال ها رو گزینه «د» نزن!
‫یعنی اصلا چرا باید ‫این کار رو بکنی؟
‫- واقعا می خوای بدونی؟ ‫- بله.
‫«د» مثل «دمند». ‫(به معنی ملعون)
‫خیلی خوب. پدر این مردک رو ‫در بیارین! لعنتی، چی؟
‫چیه، مردک؟
‫یالا. پا شو. پا شو.
‫هی! دود ازش بلند کن، رفیق!
‫تو ایست ساید همینه، بچه!
‫خب، رسیدیم.
‫- مرسی، نیکی. ‫- به دکتر بگو مریضی روحیت رو هم درمان کنه، خب؟
‫خفه خون بگیر، کلوین! احمق.
‫نمی دونم چرا برای من ‫این قدر طاقچه بالا می ذاری.
‫هیچ اهمیتی بهش نمیدی. اصلا نمی دونم ‫چرا داری جوری رفتار می کنی انگار نگرانی.
‫من درباره ش بحث نمی کنم. من و ‫جسی میریم یه جای دیگه.
‫تو می تونی این جا بمونی و ‫با نامزد کوفتیت زندگی کنی.
‫چون من برای اون چرندیات ‫این جا نمی مونم.
‫اون شنل رو نمی گیره. ‫نمی گیردش.
‫همه داریم تو زمانی که مال ‫خودمون نیست کار می کنیم.
‫از این رویا تا اون رویا و ‫بین کابوس ها قدم می زنیم،
‫مثل بچه های کوچیک و ترسیده، منتظر ‫این که مادرمون از مدرسه برداردمون.
‫و اون ازمون می پرسه، ‫«روزت چه طور بود؟»
‫پنج صفر! پنج صفر! بدو!
‫یالا، پسر! فرار کن!
‫پا شو!
‫آره! کتک بخور! کتک بخور!
‫آره. چی می خوای؟ بیا ‫این جا. بیا این جا.
‫- نذار بره. ‫- خدمتش برس.
‫باشه، ترجیح میدی بقیه عمرت رو ‫نخود فرنگی بخوری یا بروکلی؟
‫- بروکلی. ‫- باشه، ترجیح میدی مرغ بخوری یا استیک؟
‫- استیک. ‫- می دونستم میگی استیک.
‫- چه خبر، شان؟ ‫- خوش برگشتی، رفیق.
‫- می خوای چمنت رو کوتاه کنم؟ ‫- نه، نه، لازم ندارم.
‫خیلی خوب.
‫لعنت، گرِگ.
‫خیلی نگذشته. کی در اومدی؟
‫آه، لعنت. خب، ‫یه هفته پیش.
‫خوش قیافه شدی. ‫واقعا خوشگل شدی.
‫یعنی می دونم اون تو هیچ کاری ‫برای انجام به جز وزنه برداری نداری،
‫اما روت جواب داده.
‫آره، می دونی؟
‫آه، خب دیدم زیر ماشینت تو ‫خیابون یه مقدار روغن ریخته.
‫هنوز کار برات جور نکرده ن؟
‫هنوز تو لیست انتظارم اما می دونی، ‫این بیرونم، کار خودم رو می کنم.
‫آره. آره. برات خوشحالم، عزیزم.
‫آه...
‫اگه تنظیم موتوری چیزی ‫لازم داشتی،
‫می دونی، هر چه قدر وسعت ‫می کشه، خیالی نیست.
‫ممنون اما حقیقتش من این روزها ‫یه کم دستم تنگه.
‫- اما... ‫- می فهمم چی میگی.
‫می خوای موهات رو ببافی؟ ‫مهمون من.
‫فکر نکنم هنوز به اون مرحله رسیده ‫باشه. شاید چند ماه دیگه.
‫آره. تقریبا.
‫دختر.
‫خیلی خوب.
‫- آه... ‫- وقتی رسید، برگرد پیشم.
‫مهمون من، به یاد قدیما.
‫خیلی خوب.
‫مراقب باش.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- آره، آره.
‫خداحافظ.
‫چه نرم میری، عزیزم.
‫اُه، لعنت. اُه، وای. وایسا. ‫آروم بگیر کوفتی.
‫اُه. ما؟ من؟
‫لعنت. آره.
‫گور باباتون!
‫ترسیدی. پرواز کن برو، عوضی! ‫پرواز کن و برو!
‫اون کوفتی درست نیست، نیکی. ‫چه کوفتیه؟ جدی میگم.
‫هی، هی. صبر کن. ‫گوش کن، صبر کن...
‫نیکی، من نمی تونم تحمل کنم و ‫از چرت و پرت گفتن کلوین خسته شده م!
‫هی، اون فقط سر به سرت ‫می ذاره، خب؟
‫من درستش می کنم. ‫نگران نباش.
‫اون هیچ کوفتی رو درست ‫نمی کنه.
‫حالا از این جا گم شو شیربرنج، ‫قبل از این که دمپایی پرت کنم طرفت.
‫هی، کرتیس، بیا بیرون. ‫تو چه مرگته؟
‫- صبر کن! ‫- آشغال سفید، شیربرنج عوضی.
‫این همه پادشاه سیاه پوست ‫خوش قیافه داریم...
‫- ...و تو عاشق این آشغال سفید میشی. ‫- برو بشین.
‫هی، به مامانت بگو یه ‫سر به رفقا بزنه.
‫هنوز کلفتی می کنه؟ ‫هی، نیکی.
‫بهتره دیگه این ورا نیای.
‫اوهوم. نه، من تحمل نمی کنم.
‫- تو دردسر افتادی. ‫- نمی تونم انجامش بدم.
‫- هی، پسر، چی کار می کنی؟ ‫- چه خبر، داداش؟
‫عوضی کوفتی. خفه خون بگیر.
‫- چه طوری؟ ‫- می دونی چی صدام می کنن، عزیزم.
‫- هی، چه خبره؟ ‫- حالا اومدی خونه.
‫وقتی من سر کارم ‫چه خبره؟
‫- چه خبره؟ ‫- هی، بابا.
‫خدمتت می رسم. ‫بگیر بشین!
‫- نیکی، بس کن! ‫- همون جا بمون!
‫بس کن، نیکی.
‫- اون جا بمون، نیکی. ‫- چه ت شده؟
‫- بگیر بشین، عوضی! خفه خون بگیر! ‫- نیکی، بس کن!
‫- گور باباشون. ‫- نیکی، بس کن. احمق نباش. نیکی، بس کن.
‫تو چه ت شده؟
‫نیکی...اُه، لعنت! ‫نیکی، لعنت!
‫- نیکی، چی کار کردی؟ ‫- تو این کار رو کردی!
‫بیا این جا، عزیزم. ‫دیوونه ای؟
‫چه ت شده؟ بیا، عزیزم.
‫خیلی از اون پیرمردها بهتر از اونن.
‫نه، آقا. هیچ کس مثل ‫اون نمی خونه.
‫اُه، لعنت، پسر!
‫این عوضی ها رو نگاه.
‫باید تو مدرسه باشن.
‫عوضی کوچولو آب نبات ‫خفنی رو صورتش داره.
‫نگاه کن چه طور سلاح ‫برمیداره، داداش.
‫(جسی - شکنجه شده)
‫بجنگ! دخلشون رو بیار! ‫دخلشون رو بیار!
‫کلوین، پفک کوفتی رو روی ‫دستگاه بازی من نریز، عوضی.
‫آشغال.
‫یارو دیوونه ست. به یه زبون ‫دیگه ای چیزی حرف می زنه.
‫- لعنت. ‫- هی، کلوین. به رفیقم اون کاری که می کردی نشون بده.
‫این لعنتی رو تماشا کن.
‫اجی مجی لا ترجی، عوضی.
‫بگیر بشین، کوفتی.
‫هی، لری. لری! خبر مرگت ‫همیشه این جا می خزی، پسر.
‫هیچ کس نمی خزه، پسر. ‫گور بابات، پسر.
‫- گور بابای من؟ ‫- مردم اپل تی وی دارن.
‫اون مردک هیچ اپل تی وی ‫کوفتی ای نداره.
‫اون پسره رو نگاه که ‫معلولیت ذهنی داره.
‫اگه تو یه خونه ی شعله ور هم ‫حبس می شد، هیچ حرفی نمی زد.
‫یارو یخه.
‫لعنت!
‫- من یه ایزدم، رفیق. ‫- درباره دوستای من حرف نزن، دی.
‫درباره دوستات؟
‫هی! ده دقیقه دیگه ‫می بندیم، پسر.
‫- ده دقیقه؟ ‫- ده دقیقه.
‫- جدی؟ ‫- بجنبین.
‫- ده دقیقه وقت داریم. ‫- بجنبین.
‫اول می خوام یه ‫فیلم بخرم.
‫رفیق، این فیلم کوفتی رو یادته؟
‫قبلا عاشق این ‫فیلم کوفتی بودم.
‫هی، بهش دست بزنی ‫باید بخریش.
‫باید این چرند رو بخریم؟ ‫نه، گور باباش!
‫- چی؟ هی... ‫- گور بابای فیلمات!
‫شماها چی کار می کنین؟
‫- دخلت رو میارم، کلوین. ‫- گور بابای همه این فیلم ها.
‫دخلت رو میارم، عوضی.
‫از پشت شیشه بیا بیرون!
‫گند زدی، کلوین.
‫هی، هشت دقیقه مونده، پسر.
‫بزرگ شو، سیاه کوچولو.
‫وقتم تموم شد، رفیق!
‫لعنت!
‫کدوم خری می خواد این ‫آشغالا رو جمع کنه؟
‫- من که نه. ‫- چرا خودت، رفیق.
‫وای.
‫اُه، لعنت.
‫نسیم اقیانوسی کوفتی داره ‫صدامون می کنه. حسش می کنین؟
‫این هفته میریم ساحل.
‫این هفته میریم ساحل کوفتی!
‫خیلی خوب! ‫بریم!
‫کلوین یه فکری داشت.
‫گفت که چرا بازیمون رو ‫نبریم بیرون؟
‫می دونستم منظورش چیه.
‫اُه، لعنت. ‫اُه، لعنت.
‫و نمی تونم بگم باهاش ‫مخالف بودم.
‫اما اگه می دونستم ‫به کجا می کشه،
‫احتمالا فقط می گفتم: ‫«بیاین خونه بمونیم.»
‫...با عوضی هایی که شلوار ‫یوگا پوشیده ن...
‫و حسابی عوضی ها رو می بریم بالا! ‫می بریمشون بالا!
‫و آزادانه تو آسمون مثل سوپرمن ‫پرواز می کنیم و برمیگردیم پایین...
‫...با اون مواد ناخالص، قاتی پاتی،
‫پیچیده شده تو سیگار و ‫جاها رو عوض می کنیم.
‫فقط جاها رو عوض می کنیم.
‫و یخ در بهشت هم لازم دارم. یخ در ‫بهشت لازم دارم. یخ در بهشت آب میوه ای.
‫آب میوه کوفتی می خوام. می تونم ‫آب میوه هم بخورم، عاشق اون کوفتیم.
‫اون لعنتی...پر از مزه ست! ‫می دونی چی دارم میگم؟
‫بدون مراقبت پرواز، ‫فقط استراتوسفر!
‫و بعد راحت تو هوا ‫سواری می کنیم...مثلا...اوف!
‫و فقط...میریم!
‫می دونین چی دارم میگم؟ ‫فقط خودمون و باد.
‫پسر، بدجوری به هیجان اومدم!
‫گرِگ، کارت رو بکن.
‫این یارو رو نگاه، ‫لئونارد معتاد.
‫اون نونی که بهم بدهکاری ‫چی شد، پسر؟
‫اُه، بی خیال، پسر. ‫باز گفتی!
‫گیرت نمیاد، رفیق.
‫- و این مردک عجیب. ‫- اُه، لعنت. ببین کی آزاد شده.
‫چه خبر، رفیق؟
‫هی، لعنت، پسر. ‫بیا یه گپ بزنیم.
‫با چمن زن چه غلطی می کنه؟
‫چمن زن کی رو دزدیدی؟
‫هزوس؟ چمن زن ‫هزوس رو دزدیدی؟
‫دارم کارم رو می کنم، پسر.
‫شنیدم که یه خبرچینی هایی ‫اتفاق افتاده. حالا زود آزاد شدی؟
‫منتقل شدم.
‫این بیرون سعی دارم ‫پول در بیارم. می فهمی؟
‫دارم باهات شوخی ‫می کنم. می دونم.
‫- خوب به نظر میای، پسر. ‫- خوبم.
‫- سعی داری پول در بیاری، ها؟ ‫- این جا کار داری؟
‫کاری داری که بتونم ‫انجام بدم؟
‫من تمام روز کار دارم. ‫می خوای برگردی؟
‫نه، رفیق.
‫می خوام راه راست رو برم.
‫کاری تو حیاط داری که ‫لازم داشته باشی برات انجام بدم؟
‫نه، من کل علف هام رو ‫دوست دارم.
‫این جا شبیه پارک ‫ژوراسیک شده.
‫وایسا. هی، جاسمین، این ‫رفیقم رو می بینی؟
‫ازش بپرس غذا می خواد یا نه. ‫نمی تونی یه بشقاب براش بریزی؟
‫- لازم نیست، رفیق. لازم نیست. لازم نیست. ‫- لازم نیست؟
‫شوخی نمی کنم وقتی میگم ‫ادب نداری.
‫- بذار رفیقت استفاده ش کنه، پسر. من رو به راهم. ‫- رو به راهی؟
‫- آره. ‫- پس چه طوره این پول رو بگیری؟
‫رفیق. من نیستم. ‫می دونی چی میگم؟
‫می فهمم.
‫فقط اگه چیزی لازم داشتی، ‫خبرم کن. هر چی.
‫حتما. باشه.
‫- زهوار براش می ذاری؟ ‫- هی، رفیق، نکن...
‫پدرمون، که پشتم...
‫- من بیرون می مونم. صاحبش از بروز خوشش نمیاد. ‫- ...اسمت تأسف آوره.
‫اون دنیا، کارت تو ‫زمین تموم میشه.
‫و دیگه کجا می تونی یه ذره ‫پول در بیاری، نه؟
‫گناه از در خونه ت وارد ‫شده، مرد جوون.
‫و نسبت بهت اشتها داره. ‫می تونی بهش غالب بشی؟
‫- تو دزدی می کنی! من رو دزدیدی! ‫- من میرم دستشویی.
‫من رو از مامانم گرفتی. ‫من رو دزدیدی!
‫و بهم قول یه قاطر ‫کوفتی دادی!
‫قاطر کوفتیم کو؟
‫من اونیم که از بنگاه رهنی ‫رفته و یه تفنگ دارم.
‫هی، چه خبر، داداش؟
‫- چه خبر؟ ‫- از کلاهت خوشم میاد.
‫(بروزر)
‫کلیدها! کلوین، کلیدها! ‫کلیدها رو بده من.
‫کلوین، صدام رو می شنوی؟
‫- امروز دندونات رو مسواک زدی؟ ‫- بله.
‫نمیشه از خونه بیایم بیرون وقتی ‫بوی این عوضی ها رو میدیم.
‫یه چیزایی ما رو جدا می کنن. ‫حقیقت یا دروغ. خودشه.
‫حقیقت کسیه که هستی. ‫می شنوی چی میگم؟
‫هر چیز دیگه دروغه.
‫من هنوز دارم برات یه ‫سفینه می سازم. می دونی؟
‫هر جا خواستی بری ‫پرواز کن.
‫با انرژی خالص کار می کنه.
‫اُه، لعنت!
‫عاشقتم. ‫ممنون. اوف!
‫وو! وو!
‫فکر کنین، عوضی ها.
‫اُه، لعـ...
‫قرص کوفتی رو بده به من.
‫- قرص ها رو گرفتی؟ ‫- آره، گرفتمشون.
‫- قرص ها دست کیه؟ اُه، دست توئه. ‫- همه رو خوردم.
‫تا دفعه بعد ببوسش ‫بذارش کنار.
‫تا دفعه بعد! ‫بوم!
‫باشه، ترجیح میدی بقیه عمرت ‫نخود فرنگی...
‫...بخوری یا بروکلی؟
‫- بروکلی. ‫- باشه، ترجیح میدی مرغ بخوری یا استیک؟
‫- استیک. ‫- می دونستم میگی استیک.
‫زود برمیگردم. میرم دستشویی. ‫این جا بمونی، می شنوی چی میگم؟
‫- باشه. ‫- باشه؟ دوستت دارم.
‫هی، این عوضی رو نگاه.
‫باورم نمیشه هنوز ‫داره اداره ش می کنه.
‫چی داری؟
‫اون چیه، یه جور مرغ وارونه؟
‫باشه، همین رو می خوام. گشنه م.
‫هی! هی، از پنجره ‫کوفتیشون دور شو!
‫آهای؟ بیا این جا!
‫رفیق، جوری رفتار نکن انگار ‫صدام رو نمی شنوی. زنگ می زنم 911، عوضی.
‫بیا این جا. به خیال خودت این جا ‫پشت پنجره شون چی کار می کنی؟
‫کلوین! چیز...کلوین!
‫کلوین، رفیق! بیا این جا ببینم.
‫چه مرگته؟ دارم به زندگی نگاه می کنم.
‫- جسیه، رفیق. ‫- چی گفتی؟
‫- لعنت! لعنت! ‫- چه زرزری کردی؟ جسی چه شه؟
‫- از پنجره دیدش! ‫- درباره چی حرف می زنی؟
‫آقای چارلی جسی رو بچه ‫که بوده دزدیده! قضیه اینه!
‫می کشمش! می کشمش. ‫می کشمش.
‫داره بیچاره ش می کنه، پسر! ‫بیا، نیکی! بیا!
‫بیا بریم! بیا بریم!
‫جسی!
‫می کشمش! می کشمش!
‫چیز کدوم گوریه...
‫پسرم رو ندیدین؟ دیدینش؟ ‫همین جا بود! آرون!
‫- جسی! ‫- کدوم کوری هستی؟
‫- آرون! ‫- جسی!
‫- آرون! آرون! ‫- نمی دونم!
‫پسرم رو ندیدین؟ ‫یه پسر کوچولو؟
‫جسی!
‫- آرون! اُه، خدای من! آرون! ‫- جسی!
‫جسی!
‫اون لعنتی رو دیدی؟ ‫لعنتی رو دیدی؟
‫وقتی بچه بودیم، تمام مدت ‫این کار رو می کرد؟ ها؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم. نمی دونم.
‫- جسی هیچی نمیگه. ‫- خیلی خوب. باید یه نقشه ای بکشیم.
‫آشغال. آشغال. آشغال نفرت انگیز.
‫دخل اون بی شرف اومده.
‫دخلش اومده.
‫همیشه یه خواب می بینم.
‫توش، سه تا درخت نخل هست.
‫مثل سه تا دوست ‫واقعا بلند قد.
‫اما من تنهام...
‫...کنار اقیانوس.
‫پاهام آب خنک رو ‫احساس می کنن.
‫خواب ها واقعی نیستن.
‫- سلام، مامان. ‫- این جا چی کار می کنی؟
‫- سعی دارم درستش کنم. ‫- چی رو درست کنی؟
‫اُه، یه فضای کوچیک برای ‫خودت لازم داری.
‫فقط یه جا لازم دارم...جایی که ‫برای خودم باشه، مامان.
‫اوهوم. فقط از الانش بیشتر ‫ریخت و پاش نکن.
‫می خوای یه کم دیگه با ‫من بریم ابزارفروشی؟
‫حتما، می تونیم بریم. ‫می خوای اول یه چیزی بخوری؟
‫اُه. آشپزیم رو قبول داری، ‫اما خونه م رو نه.
‫هی، هی. می دونی.
‫- من هم دوستت دارم. ‫- مرسی، مامان.
‫خواهش می کنم، عزیزم.
‫- باید کیشا رو فردا ببریم دکتر. ‫- نه.
‫- یادتون نره. ‫- آه! به هیچ وجه. من انجامش نمیدم.
‫اُه، شروع نکن. بی خیال.
‫- نه، من انجامش نمیدم. ‫- توافق کردیم.
‫نه، سر هیچی توافق نکردیم. ‫به خود مربوطه. به خودت.
‫- یالا، ژنرال. ‫- ژنرال؟ نه من نائب السلطنه کوفتیم. درست بگو.
‫هی، گفتی چرا شاه نیستی؟
‫دارم راه کوفتیم رو تا بالا بالاها ‫باز می کنم. خیلی خوب؟
‫مردم عجب دلی دارن. واقعا می خوای ‫این سبک زندگی عادی کوفتی رو داشته باشی؟
‫می خوای تو این جای کثافت ‫زن بگیری؟ این آشغالدونی؟ ابله.
‫اُه، لعنت، بوش رو حس می کنین؟ ‫بوش رو حس می کنین؟
‫بوی کوفتیش رو حس می کنین؟
‫خیلی جذابه، رفقا. اُه، لعنت.
‫میریم ساحل!
‫می شنوین؟ میریم ساحل!
‫رفیق کوفتیم جسی و دوست...
‫...سفیدپوستم نیکی رو به ‫ساحل کوفتی می بریم.
‫♪ میریم ساحل! میریم ساحل! ♪ ‫♪ میریم ساحل! ♪
‫♪ تو خیابون همه ما رو می بینن ♪
‫- شما عوضی ها حاضرین؟ این کوفتی رو می بینین؟ ‫- اوه!
‫به محض این که یه دلفین ‫ببینم، صاف شیرجه می زنم روش.
‫صاف. دلفین ها، کجایین؟
‫گور بابات! اون دیگه ‫کدوم خریه؟
‫از اون ور برو!
‫آروم باشین.
‫- هی، باشه. ‫- شوخیت گرفته، داداش؟
‫سبقت بگیر. عجب عو...
‫- چی کار می کنین احمق ها؟ ‫- گور بابات!
‫- سر به سر من نذار. ‫- راهت رو بکش!
‫گور بابات! چرا گم نمیشی؟
‫- رعیت های کوفتی! ‫- ماشین لعنتیم رو دوست دارم.
‫- بیاین از این جا بریم. ‫- عوضی، پدرش رو در میارم. پدرش رو در میارم.
‫کلوین؟ کلوین، صدام رو می شنوی؟
‫ازت پرسیدم چی می خوای، ‫نه که چی دوست داری.
‫هیچ کس اهمیتی نمیده ‫چی دوست داری.
‫باید به عوضی بگی ‫چی می خوای.
‫حالا بگو.
‫- بستنی می خوام. ‫- یه جور بگو انگار واقعا می خوای.
‫من بستنی می خوام.
‫- من اون ماشین کوفتی رو می خوام. پدرت رو در میارم. ‫- بیاین عوضی رو بگیریم.
‫دلفین ها مجبورن صبر کنن.
‫آره. آره.
‫حالا مردک سعی داره ‫گازش رو بگیره.
‫اون چراغ رو رد کردم. ‫فکر کردی دارم وایمیسم.
‫چه کوفتی می خوان؟
‫مجبورم می کنی تو خیابون وایسم چون ‫نمی دونی چه طور بگی یه کوفتی رو می خوای.
‫حالا نگهم داشتن.
‫- یه کد 503 احتمالی داریم. ‫- سر جات بمون. تکون نخور.
‫آقا، از ماشین بیاین بیرون. ‫دستا جایی که بتونم ببینمشون.
‫- چی می خوای، پسر؟ ‫- دستات رو بذار جایی که بتونم ببینمشون!
‫دارم با پسرم تو ماشین ‫حرف می زنم.
‫- برو عقب! گفتم عقب! ‫- می خوای چی کار کنی؟ بهم شلیک کنی؟
‫این رو یادت نره. می فهمی چی میگم؟
‫بیاین بریم تو کارش. ‫یالا.
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم. نگاه کن. ‫دوستش داری؟ بهم بگو دوستش داری.
‫سلام.
‫لعنت!
‫از خونه من گم شید بیرون!
‫اُه، خدای من.
‫پا شو ببینم!
‫- حالا رعیت کیه؟ ‫- همم؟
‫ولم کن!
‫گور بابات!
‫(ارتقاء وسیله نقلیه)
‫آره. بهت گفتم که، ‫مال خودمه.
‫- مال خودته. ‫- ماشین کوفتیت رو می دزدم.
‫بهش گفتم. گفتم: «عجب مرسدس ‫کوفتی خوشگلی، عوضی!»
‫- دیگه مال منه. ‫- مال خودته.
‫حالا تو ماشین کوفتی اون ‫میریم ساحل.
‫ماشینش رو گرفتی. ‫زنش رو زدی.
‫بردیش.
‫«برات یه چیز خوشگل گرفتم، عزیزم. ‫این گل های قشنگ رو نگاه کن!»
‫هی، جسی رو باش. ‫جسی رو باش.
‫هی، مثل یه ستاره راک ‫کوفتی شدی.
‫- یه ستاره راک کوفتی. ‫- آره.
‫- من نوشیدنی لازم دارم. ‫- بیاین یه نوشیدنی بگیریم.
‫نوشیدنی لازم دارم که قرص ها رو ‫ببره پایین. باید ترک کنم.
‫- هی. ‫- اون کوفتی رو می بینی؟
‫چی رو؟
‫- 105، 405... ‫- لعنت. چه خوشگلن.
‫لوس آنجلس جالبه.
‫اگه به یکی بگی مشهوری، حتی اگه ‫ندونه کی هستی، هیجان زده میشه.
‫پسر، بیا این عوضی ها رو ‫ببریم ماشین سواری.
‫ببخشید.
‫اون خودشه؟
‫یعنی...واقعا خودشه؟
‫- اُه، آره، خودشه. ‫- خودشه. معلومه که هست.
‫آه، می تونیم باهاش حرف بزنیم؟
‫نه، نه، نه. تازه از ‫استودیو اومده بیرون.
‫- دوست نداره مزاحمش بشن. ‫- اُه، خدای من.
‫می دونستم. بهت گفتم که ‫قراره یه آلبوم دیگه بده.
‫خب شما خانما امشب ‫چه برنامه ای دارین؟
‫آه...نمی دونیم. تازه صبح ‫امروز رسیدیم این جا.
‫شاید بریم کلوپی چیزی.
‫آره.
‫بیاین بترکونیم. از این جا بریم. ‫ماشینتون رو بذارین این جا.
‫- کجا میریم؟ ‫- بیا.
‫یه جای ناشناخته، عوضی. ‫سوار ماشین شو.
‫فقط سوار شو. ‫یالا.
‫امشب خمار میشیم. ‫آره، البته.
‫امشب خمار میشیم.
‫و من می ذارم مستقیم ‫بهم نگاه کنی.
‫نمی ترسم. نه.
‫بخند، عوضی. ‫من نمی ترسم، پسر.
‫چون می بینمت. ‫اون می بیندت.
‫اهریمن رو به چالش بکش که بره کنار. ‫ازش بخواه اسمت رو بگه.
‫ببین چه اسمی میگه. ‫اسمش رو می دونی.
‫پلیس قرار نیست ‫بگیردمون.
‫کلی آشغال این تو داریم.
‫این خوبه اما چیز ‫سنگین تری دارین؟
‫مرد جوون میگه «سنگین تر». ‫عالیه، نیکلاس عزیزم.
‫فکر می کنم یه همکار تو ‫تفریحمون پیدا کردیم.
‫حالا، هم رزم عزیزم، نمی تونیم ‫تصور کنیم که این مرد اهل خوش گذرونیه.
‫ممکنه یه مرد خانواده ‫شرافتمند باشه.
‫پس برای هدف این ‫ماجراجویی فوق العاده ست.
‫البته اگه عطشش به ‫بازی کافی باشه،
‫اون وقت تشریفات میانجی گری ‫نمی کنن و حال امشب رو خراب نمی کنن.
‫چه فرصت باشه چه مرحمت،
‫من سر شرفم شرط می بندم که ‫این مرد به تفریح علاقه داره.
‫خیلی خوب، باشه، فرماندارمون درباره ‫بزم های امشب چه نظری داره؟
‫بالاخره!
‫شخصِ پیشگوی بزرگ به حرف ‫اومد. پس بریم سر بازی.
‫- بازی شروع میشه. ‫- قراره تابلوی هالیوود رو ببینیم؟
‫باید یه عکس بگیریم.
‫البته که نه. قراره جهان رو ببینیم.
‫یه قرص بردار، عزیزم. ‫چی می خوری؟
‫اوه. من هر چی اون ‫بخوره می خورم.
‫من هم هر چی اون ‫بخوره می خوام.
‫گور...
‫گور بابای...
‫هی، کلوین.
‫- چی کار می کنی، پسر؟ ‫- لعنت. لعنت به همه ش.
‫وو! خانم خوشگله. ‫خانم خوشگله.
‫بیا دختر. بیا.
‫نیکی؟
‫نیکی، تری، صبحانه ‫تقریبا حاضره. بیاین.
‫- لعنت. ‫- چی کار داری می کنی؟
‫نمی تونم گوشیم رو ‫پیدا کنم.
‫لای زیربغلته؟
‫بذار چک کنم. بذار چک کنم.
‫وو! باه!
‫پسرها، دیرتون میشه! ‫نیکی، بیا!
‫فراموشش کن.
‫بذار سوارت شم، نیکی.
‫باشه. بیا بریم.
‫بیا بریم یه ذره ‫صبحانه بخوریم.
‫حالا...اگه چهار پنجم دنیا تاریک باشه،
‫چه طوره که...چه طور ‫ممکنه که یک پنجمش...
‫...حکومت می کنه یا سرکوب یا ‫بهره کشی یا فتح می کنه...
‫...اون چهار پنجمی رو که ‫اکثریت هستن؟
‫با تقسیم کردن و فتح کردن.
‫چون باپتیست هستیم بهمون ظلم نمیشه.
‫چون متودیستیم بهمون ظلم نمیشه.
‫چون مسلمونیم بهمون ظلم نمیشه.
‫بهمون ظلم میشه چون ما ‫مردم سیاه پوست آمریکاییم.
‫سخت نگیر.
‫آرتروزه.
‫- خدا رو شکر که بارون بند اومد. ‫- من دارمش. من دارمش.
‫من...
‫دارمش، دارمش، ‫دارمش، دارمش.
‫- باشه. باشه، عزیزم. ‫- این هم کلیدهات.
‫هی، کلوین.
‫کلوین، هی.
‫باید باهات حرف بزنم، پسر.
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- آره، مامان. چیزی نیست.
‫فکر می کنم در اون ‫لحظه، برای کلوین...
‫...اون جا بود که کاسه صبرش لبریز شد.
‫وعده های زندگیش،
‫شروع همه چیزهای شکسته.
‫دکترها بهم گفتن ‫کلوین خاصه.
‫از وضعش مطمئن نبودن.
‫جوش آوردن ها، خشونت، ‫دمدمی مزاجی.
‫چی کار می کردم؟
‫برای جواب گرفتن به ‫درگاه خدا دعا کردم.
‫و تا وقتی خدا جواب دعاهام رو ‫بده به دعا کردن ادامه میدم.
‫- به نظرت وقت استراحت نیست؟ ‫- اُه، مامان.
‫گفتم شاید یه ماءالشعیر ‫بخوای عزیزم.
‫ماءالشعیر؟
‫بله، مامان هر از چند گاهی ‫یه ماءالشعیر می خوره.
‫دیگه کاملا گانگستر شدی، ها؟
‫ماءالشعیر می خوری، ‫خونه خودت رو داری.
‫عصبانی نیستم.
‫اُه، از دست من عصبانی نیستی؟
‫برگه ای داری؟
‫- اُه، زکی. ‫- می دونستم.
‫آره، داره درست میشه. ‫تو راهه.
‫چه قدر مونده؟
‫- به زودی. ‫- اوهوم.
‫من دارم حاضر میشم که برم فروشگاه. ‫چیز خاصی نمی خوای؟
‫- ساندویچ کره بادام زمینی و مربا. ‫- پس هیچی عوض نشده.
‫وقتی خودت می دونی ‫برای چی می پرسی؟
‫- خیلی تُرد؟ ‫- خیلی تُرد.
‫فقط چک می کردم. گفتم شاید ‫بزرگ شده باشی یا چیزی.
‫- نه. ‫- باشه، عزیزم. دوستت دارم.
‫(زهره)
‫کلوین؟
‫این رو برای تولدت گرفتم.
‫می خواستم اون موقع بهت بدمش، ‫اما گفتم شاید الان به کارت بیاد.
‫بیا.
‫فکر کنم خوشت میاد.
‫می تونم کمکت کنم؟
‫باشه.
‫این از این.
‫دور شونه هات.
‫اُه.
‫اُه، یقه و دکمه.
‫باید امشب مراقب تری باشی.
‫خیلی خوب، درستش می کنم اما ‫این هفته سه شب شد!
‫نگران این که من شب ها ‫چی کار می کنم نباش.
‫تو باید نگران اون زنی که ‫قراره باهاش زندگی بسازی باشی.
‫حل شده.
‫- فقط دارم میگم، نیکی... ‫- چی میگی؟
‫همین طوری میگم.
‫مادر بودن آسون نیست. ‫چیز سختیه.
‫و تو از کجا می دونی؟
‫حرف دهن کوفتیت رو بفهم.
‫حرف بزن، رفیق! کل!
‫دنبالت می گشتم، پسر.
‫اوضاع برای کلوین ‫برعکس شد.
‫وقتی بالا رو نگاه می کرد، ‫زمین رو می دید.
‫وقتی پایین رو نگاه می کرد، ‫آسمون رو می دید.
‫می دونیم که امیدش رو ‫کنار بروزر دفن کرد.
‫خب، می خوای بپری؟
‫آره.
‫خیلی خوب.
‫- موفق باشی، رفیق. ‫- تصور کن.
‫اما بپرم کجا؟ ‫زمین کوفتی؟
‫نه، گور بابای زمین.
‫اون سیگار رو بده من.
‫این بالا چی کار می کنی؟ ‫سعی داری به معبود نزدیک شی؟
‫معبود. زیاد این رو می شنوم.
‫خب اون کجاست؟ ‫من که هنوز ندیدمش.
‫نه، من میرم به زهره کوفتی. ‫میرم اون جا.
‫- سیاره؟ این رو بده به من، پسر. ‫- بله، سیاره. میرم اون جا.
‫چه طور می خوای ‫برسی اون جا؟
‫نمی بینی چه کوفتی تنمه؟
‫- ببخشید. قضیه شنل چیه؟ ‫- دقیقا.
‫- احمق بازی در آوردم. ببخشید. ‫- دقیقا، باید از زمین کوفتی دور بمونی.
‫زمین مثل جهنم داغه.
‫اونا میگن جهنم زیر زمینه...
‫...و پر آتیش و چاله ست و ‫چیزای اهریمنی.
‫نه، اون درست همین جاست.
‫من خود اهریمن رو دیدم. ‫با اون عوضی حرف زدم.
‫درست همین جاست. ‫همین گوشه موشه ها زندگی می کنه.
‫- این جا؟ ‫- بله.
‫برای مثال، وقتی تو اون عوضی رو ‫زدی، خودش از قبل مُرده بود.
‫- می دونستی؟ داشتی یه جسد لعنتی رو می زدی. ‫- در اون مورد حرف نزن.
‫تو یارو رو زدی. ‫اون مُرده بود، بوم!
‫مردک وقتی خورد به زمین تبدیل به ‫خاکستر شد. عجب چیزی بود.
‫- فکر می کنی باحاله؟ ‫- آره، به نظرم خیلی باحال بود.
‫- از مُردن می ترسی، گِرگ، مگه نه؟ ‫- دارم میگم عجله نکن.
‫از مرگ می ترسی.
‫عجله نکنم؟
‫پس فکر کنم نشنیدی.
‫چی رو نشنیدم، رفیق؟
‫من الانش هم مُرده م.
‫هی.
‫این ریخت و پاش دیگه چیه؟
‫انگار یه خوک کوچیک ‫این جا زندگی می کنه.
‫هی. جسی.
‫لعنت.
‫هی، اون جایی؟
‫جسی.
‫برای چی در رو قفل کردی؟ ‫یالا، در رو باز کن.
‫تو...
‫چه خبره؟ خوبی؟
‫هی، جسی، از من فرار نکن.
‫لعنتی. عوضی کوچولو.
‫چه مرگته؟
‫خدایا. ببین مجبورم کردی ‫چی کار کنم.
‫کلوین! عوضی این جاست! ‫باید بریم.
‫خودت رو جمع و جور کن. خب؟ ‫بهت یه کم فضا میدم.
‫30 دلار کوفتی خرج ‫خوار و بار کردم.
‫گور بابات.
‫جسی!
‫- جسی، در رو باز کن! ‫- باز کن.
‫خوبی؟
‫هی، هی، هی.
‫هی.
‫خوبی؟ من رو ببین.
‫چه کوفتی؟
‫یه لباس لعنتی براش ‫جور کن.
‫کم بود بهش برسیم.
‫بیاین از این جا بزنیم ‫بیرون، خب؟
‫تقصیر تو نیست، پسر.
‫می دونی دیگه، درسته؟
‫می دونی.
‫آرون؟
‫دیگه در این مورد ‫تنها نیستی.
‫- می فهمی چی میگم؟ ‫- آرون!
‫- جسی؟ جسی؟ من رو ببین. یالا، داداش. ‫- آرون؟
‫من رو ببین، پسر. بیا.
‫آرون! آرون! ‫اُه، خدای من، آرون!
‫من رو ببین.
‫تو تنها نیستی. درستش ‫می کنیم، خب؟
‫بیا. این بخشش رو دوست ‫دارم، نگاه کن.
‫اُه، خدای من! ‫عاشقشم.
‫مامان، تو دیوونه ای.
‫قبلا بود، پسرم.
‫واقعا، چارلز؟
‫وقتی آسایشگاه روانی ‫تو دنیای درد و مشکلات...
‫...رهات می کنه و می پرسی...
‫...کی مسئول این جهنمه؟
‫کی مسئول بدبختی منه؟
‫اُه، خدای من.
‫من جواب میدم.
‫خدا کجاست؟
‫جسی، خدا کجاست؟
‫بابات خونه ست؟
‫- بابا؟ ‫- اُه، خدای من!
‫خفه خون بگیرین.
‫خدا دنبالت می گرده. ‫خدا کجاست؟
‫خفه خون بگیر.
‫- همه دارین به من گوش میدین؟ ‫- خفه خون بگیر.
‫- بس کنین! ‫- دهنت رو ببند.
‫- هر چی می خواین بردارین. ‫- خفه شو.
‫باید این جا پیداش کنی!
‫چه سال کوفتی خوبی!
‫آیا معبود بندگانش رو ‫اسیر می کنه؟
‫رنج بکشن؟
‫عوضی!
‫- درباره چی حرف می زنه؟ ‫- متأسفم.
‫- می تونم بشنوم که میگین «آمین»؟ ‫- خفه شو!
‫- می تونم شاهدی داشته باشم؟ ‫- خفه شو!
‫با من بلند شین.
‫این عوضی رو بکش.
‫به چیزی که دارم میگم ‫توجه نمی کنین.
‫اون دنیا می بینمت، عوضی!
‫بدبختی سیاه، دارم به همه تون ‫میگم. بدبختی سیاه عاشق همراهیه.
‫گور بابات!
‫هر چی می خواین بردارین.
‫اما اون بدبختی؟ خب، جسی...
‫تموم کردن اون بدبختی ‫دست خودت توئه.
‫جسی. جسی.
‫فقط منم.
‫آه، باید یه چیزی بهت بگم.
‫من خیلی دوستت دارم. مثل ‫برادرم دوستت دارم، می دونی.
‫تو و نیکی تمام چیزی ‫هستین که من دارم.
‫تمام داراییم هستین.
‫و...
‫تموم شد.
‫می شنوی چی میگم؟
‫دیگه نمی بینیش.
‫تموم شد.
‫به هر حال، حالا می تونیم یه زندگی ‫جدید داشته باشیم و از این جا بزنیم بیرون.
‫می تونی بیای پیش من بمونی.
‫امیدوارم بتونی، آه...
‫امیدوارم بتونی بهش ‫فکر کنی، می دونی؟
‫آه...
‫تو یه خانواده داری، پسر.
‫فقط...
‫بعدا بیا پیشم.
‫من این جام.
‫چون من حرف نمی زنم،
‫مردم فکر می کنن که ‫تو خودم صدایی ندارم.
‫اما نه، صدا هست و ‫می تونه خیلی هم بلند بشه.
‫حاضری؟
‫- بیاین پرواز کنیم. ‫- وقت هایی مثل الان که بلندترین حالتشه،
‫وقتیه که همه چیز آرومه.
‫شنل ها رو بالا بزنین!
‫- چون به هر نحوی، اون صدای درونی می دونه... ‫- یک...دو...سه!
‫- بپرین! بریم! ‫- ...که یه طوفان داره میاد.
‫نیکی، من رو ببین. ‫نیکی، من رو ببین!
‫من رو ببین. ‫چی کار کردی؟
‫نیکی، چی کار کردی؟
‫نیکی، من رو ببین. ‫من رو ببین!
‫من رو ببین. عزیزم.
‫چی کار کردی؟
‫به چه کوفتی نگاه می کنین؟
‫به چی نگاه می کنین؟
‫لعنت، پسر. ‫چی شد؟
‫گوشیم.
‫گوشیم تو ماشین بود.
‫لعنت.
‫فراموشش کن.
‫هی، آم...
‫به جسی گفتی؟
‫یه چیز دیگه.
‫باید بهم قول بدین، ‫هم تو و هم جسی،
‫که از نامزدم مراقبت می کنین.
‫چی داری میگی، پسر؟
‫نه، نه، نه. باید این کار رو بکنین.
‫می فهمین چی میگم؟
‫قول میدم.
‫خیلی خوب.
‫موندم که اون قطار کجا ‫داره میره.
‫دور از این جا.
‫تا حالا تو قطار بودی، جسی؟
‫سوار یه قطار کوفتی میشیم.
‫باید از این جا ببریمشون.
‫باید به این کوفتی ‫رسیدگی کنیم.
‫پسر، من...حس می کنم گیر افتاده م. ‫از حس گیر افتادن متنفرم.
‫بدون اون نمیرم.
‫آره.
‫رفیقم.
‫دوستت دارم، جسی.
‫می بینی، پسر جون، باید ‫بیشتر شبیه زمین باشی.
‫در سکوت بچرخی اما ‫با صدای بلند بلرزی.
‫یا می تونی بیشتر شبیه ‫حشرات باشی، می دونی؟
‫چون اونا وزن خودشون رو ‫حمل می کنن.
‫یا می تونی مثل یه درخت باشی،
‫و فقط ریشه هات رو عمیق ‫تو زمین فرو کنی.
‫یا می تونی مثل زمان باشی.
‫می دونی، چون زمان، ‫زمان منتظر هیچ کس نمی مونه.
‫هی، داداش! از کلاهت ‫خوشم میاد!
‫- زدیش. ‫- حقت بود!
‫باید بیشتر شبیه ماه ‫باشی، پسرم.
‫باید بدونی کی قایم بشی.
‫اما حالا می تونی مثل ‫خورشید باشی.
‫بدرخش، عزیزم.
‫خداحافظ، برادرم، تو...
‫تو رو خواهیم دید... ‫در زهره.
‫مامان، چی شده؟
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه.
‫نه، جسی، نه.
‫نه، نه، نه!
‫جسی!
‫جسی.
‫هی، من باهات میام.
‫من می رونم.
‫گاهی وقت ها آرزو می کنی ‫چیز درستی برای گفتن داشتی.
‫یا در مورد من...هر چیزی.
‫اون آب یه قشنگی ‫خاصی داره، نه؟
‫زندگی خیلی شبیه ‫امواجه، جسی.
‫گاهی وقت ها حس ‫می کنیم...
‫حس می کنیم منطق و قانون نداره.
‫هیچ چیزی نمی تونه از ‫حقیقت دورتر باشه.
‫اتفاقی که برای کلوین ‫افتاد، پسر،
‫اون کوفتی بی جواب نمی مونه،
‫اما بهتره مطمئن باشی که ‫جوابش رو تو قرار نیست بدی.
‫هی، ببین، پسر. ‫زندگی یه راهی پیدا می کنه.
‫می کنه. یه راهی پیدا ‫می کنه که فقط...
‫...حلش کنه.
‫می دونم چرا این جایی.
‫هر چه قدر می خوای ‫زمان صرف کن.
‫وقتی حاضر شدی، ‫من این جام.
‫دوستت دارم. ‫تکون نخور.
‫هی، داداش کوچولو.
‫تا حالا اسم «حیات» به گوشت خورده؟
‫ح-ی-ا-ت.
‫«ح» یعنی «حیات» و «ت» ‫یعنی «تا ابد»،
‫اما دو تا حرف وسط هست.
‫اگه...اگه مراقب خودت باشی.
‫یکی رو انتخاب کن...
‫...و آرزوت برآورده میشه.
‫ممکنه یکی به زهره ببردت.
‫اون محبوبمه.
‫به زندگی ادامه بده، برادر.
‫این چیه؟
‫سنگ درخشان.
‫سنگ درخشان؟ باشه.
‫یالا. بیا بریم لباسامون رو خشک کنیم.
‫خیلی خوب. وقت خشک کردن ‫لباس هاست.
‫وقت خشک کردن ‫لباس هاست.
‫امروز می خوام دعا کنم.
‫می خوام دعا کنم که ‫خدا مراقبمه.
‫چون امروز...
‫...اوضاع فرق می کنه.
دانلود روزانه Dlroozane.net
‫امروز دعا می کنم.
‫دعا می کنم که خدا، مثل ‫همیشه، در حال تماشا نباشه.
‫دعا می کنم که خواب مونده باشه و ‫به دفتر نرسیده باشه.
‫دعا می کنم که امروز ‫فرق داشته باشه،
‫جدید باشه.
‫امروز برای داشتن آرامش ‫دعا می کنم...
‫...به یاد کسانی که ازشون ‫سوءاستفاده شده یا نادیده گرفته شده ن،
‫و اون بی شرفی که به ‫همه مون پول بدهکاره.
‫آمین.
‫- آقای چارلی. ‫- سلام، آنجلا.
‫من و تو باید یه صحبت ‫کوتاه داشته باشیم.
‫چی شده؟
‫من نمی خوام پلیس کوفتی ‫بیاد این جا، خب؟
‫اونا وحشیانه رفتار می کنن، جنون آمیز ‫رفتار می کنن. توجه رو به همه جلب می کنن.
‫اُه، لعنت بر شیطون. متأسفم. ‫من...من باهاشون حرف می زنم.
‫نه، تو این رو دو ماه پیش ‫گفتی و هیچ کوفتی تغییر نکرد.
‫انگار می ذاری هر غلطی ‫دلش می خواد بکنه.
‫- منصفانه نیست، آنجلا. ‫- منصفانه هست، آنجلا.
‫نه، حقیقت نداره. پسرها ‫همینن دیگه. می دونی که.
‫اما من همین الان ‫باهاش حرف می زنم.
‫به مسائل کوفتیت ‫رسیدگی کن، خب؟
‫من از این چرندیات خسته شده م.
‫خونه کوفتی همه رو ‫خراب می کنه!
‫- هیس! ‫- خودت هیس! به من هیس می کنه!
‫هی، منم.
‫برات یه کم ناهار آوردم.
‫گوش کن...آنجلا وسط خیابون ‫درباره تو و رفقات سر من...
‫...داد و بیداد کرد.
‫شماها باید سر و صداتون رو ‫بیارین پایین، خب؟
‫من از گوش دادن به ‫اون دیوونه خسته شده م.
‫باید برم به چند تا ‫کار برسم، پس...
‫...پول تو جیبیت رو ‫می ذارم رو میز ناهارخوری.
‫تو این قضیه کمکم می کنی؟ ‫صدا رو کم می کنین؟ ها؟
‫قول؟ باشه.
‫کوچیک. دایره های کوچیک. ‫خیلی خوب. خداحافظ.
‫«زمین.»
‫«زهره.»
‫کلوین!
‫کلوین، می شنوی که دارم باهات ‫حرف می زنم؟ ادای کرها رو در نیار.
‫- چیه؟ ‫- داروهات رو خوردی؟
‫- نه. ‫- داروهات رو بخور، کلوین.
‫من که از قرص ‫خوشم نمیاد!
‫از جات پا شو و ‫برو مدرسه.
‫امروز مدرسه ندارم.
‫پسر، میشه دست از ‫دروغ گفتن برداری؟
‫مدرسه زنگ زد و گفت فقط ‫سر ناهار پیدات میشه.
‫وعده های غذایی مهمن. ‫باید بلیت غذا بگیرم.
‫از جات پا شو و بیا بریم! ‫شوخی نمی کنم!
‫«شوخی نمی کنم، کلوین.»
‫مسخره م نکن، کلوین.
‫داشتم خوب رفتار می کردم.
‫- به نظرت خنده دار نبود؟ ‫- نه.
‫نه.
‫شانس یارم نیست. ‫امروز کلاس چی داری؟
‫- ریاضی. ‫- ریاضی؟ ریاضی دوست داری، نه؟
‫- آره. ‫- خیلی خوب. کمکت می کنم تمرین کنی. آم...
‫باشه. پنج ضرب در پنج میشه چند؟
‫بیست و پنج.
‫بخور، عزیزم.
‫مرسی، مامان.
‫جمعه باید مراقبش باشی.
‫گلوریا جراحی داره.
‫پس برمیگرده کلوپ.
‫آره، برمیگرده کلوپ.
‫احیانا اگه متوجه نشدی، ‫یه ذره دستمون تنگه.
‫تنگ؟
‫- حرفت بامزه ست. ‫- کجاش بامزه ست؟
‫صبحانه ت رو بخور.
‫خوب بود...مامان.
‫خیلی خوب.
‫ده ضرب در ده چند میشه؟
‫- صد. ‫- اوف! خدای من.
‫این چرت و پرت ها رو ‫بس کنین و برید مدرسه. همین الان!
‫خیلی خوب. خدایا.
‫- نیکی، شوخی نمی کنم. ‫- باشه.
‫اون چیه؟
‫مامانم بهم این جمله رو ‫یاد داد...
‫«اندوه مثل گنجه.
‫فقط می تونی به دوستات ‫نشونش بدی.»
‫رفیق، دارم می رسم مدرسه که ‫تحصیل کنم.
‫- کل سال غایب بودی. ‫- مدرسه حال میده، کلوین.
‫دقیقا. مدرسه حال میده!
‫اون مغز رو پر از دانش ‫کن، می گیری چی میگم؟ آه!
‫بعد زندگی بهم یاد داد که بعضی از ‫گنج ها رو باید مدفون نگه داری.
‫بچه ها، دارم برمیگردم مدرسه! ‫دارم برمیگردم!
‫نه، برنمیگردی، بچه، بس کن!
‫با من بیاین. دارم برمیگردم.
‫چه خبر، گرِگ؟ خیلی وقته ندیدمت، ‫رفیق. اوضاع چه طور بوده؟
‫- فکرش رو هم نمی کنی. ‫- تو محل می بینمت، رفیق.
‫خوش باشی.
‫خداحافظ.
‫اُه، بفرمایید.
‫اُه، ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام، چه طورین؟
‫عالی. بذار ببینم.
‫خیلی خوب. برگه ‫شناسایی دارین؟
‫تنها برگه شناسایی ای که ‫دارم همونه.
‫دو جور برگه شناسایی لازم ‫داریم. این جا قانونمون همینه.
‫آه...من تازه...من تازه ‫از زندون در اومدم.
‫آم...قوانین رو من تعیین ‫نمی کنم، می دونی؟
‫عیبی نداره. باشه. آه، بذار ‫شناسه خریدم رو بهت بدم.
‫- آه، اما هنوز هم دو جور برگه شناسایی لازم داریم. ‫- می تونه زنگ بزنه و راست و ریسش کنه.
‫گواهی نامه رانندگی ندارین؟
‫من هیچ گواهی نامه کوفتی ای ‫ندارم، خانم.
‫تازه از زندان کوفتی ‫در اومده م.
‫چیزی نیست، رفیق. ‫چیزی نیست.
‫ببین، فقط به این شماره زنگ بزن.
‫نمی تونم.
‫متأسفم.
‫نه، نیستی.
‫بعدی.
‫جدی میگم، کلوین. تو مرد جوون ‫بسیار بسیار باهوشی هستی.
‫یعنی...شاید حتی...حتی بااستعداد.
‫پارسال تو پی اس ای تی ‫امتیازت تو ده درصد برتر بود.
‫- و امسال تو اس ای تی... ‫- نه.
‫اگه سخت تر کار کنی، مشخص ‫نیست تا کجا می تونی پیش بری.
‫زهره.
‫ببخشید؟
‫من از نبوغم استفاده می کنم...
‫...که به زهره برم.
‫من سعی دارم جدی باشم...
‫رفیق، من هم دارم ‫جدی میگم.
‫من برات ترتیب میدم که ‫دوباره امتحان رو بدی.
‫اما باید از خودت کار بکشی،
‫و محض رضای خدا، جواب همه ‫سوال ها رو گزینه «د» نزن!
‫یعنی اصلا چرا باید ‫این کار رو بکنی؟
‫- واقعا می خوای بدونی؟ ‫- بله.
‫«د» مثل «دمند». ‫(به معنی ملعون)
‫خیلی خوب. پدر این مردک رو ‫در بیارین! لعنتی، چی؟
‫چیه، مردک؟
‫یالا. پا شو. پا شو.
‫هی! دود ازش بلند کن، رفیق!
‫تو ایست ساید همینه، بچه!
‫خب، رسیدیم.
‫- مرسی، نیکی. ‫- به دکتر بگو مریضی روحیت رو هم درمان کنه، خب؟
‫خفه خون بگیر، کلوین! احمق.
‫نمی دونم چرا برای من ‫این قدر طاقچه بالا می ذاری.
‫هیچ اهمیتی بهش نمیدی. اصلا نمی دونم ‫چرا داری جوری رفتار می کنی انگار نگرانی.
‫من درباره ش بحث نمی کنم. من و ‫جسی میریم یه جای دیگه.
‫تو می تونی این جا بمونی و ‫با نامزد کوفتیت زندگی کنی.
‫چون من برای اون چرندیات ‫این جا نمی مونم.
‫اون شنل رو نمی گیره. ‫نمی گیردش.
‫همه داریم تو زمانی که مال ‫خودمون نیست کار می کنیم.
‫از این رویا تا اون رویا و ‫بین کابوس ها قدم می زنیم،
‫مثل بچه های کوچیک و ترسیده، منتظر ‫این که مادرمون از مدرسه برداردمون.
‫و اون ازمون می پرسه، ‫«روزت چه طور بود؟»
‫پنج صفر! پنج صفر! بدو!
‫یالا، پسر! فرار کن!
‫پا شو!
‫آره! کتک بخور! کتک بخور!
‫آره. چی می خوای؟ بیا ‫این جا. بیا این جا.
‫- نذار بره. ‫- خدمتش برس.
‫باشه، ترجیح میدی بقیه عمرت رو ‫نخود فرنگی بخوری یا بروکلی؟
‫- بروکلی. ‫- باشه، ترجیح میدی مرغ بخوری یا استیک؟
‫- استیک. ‫- می دونستم میگی استیک.
‫- چه خبر، شان؟ ‫- خوش برگشتی، رفیق.
‫- می خوای چمنت رو کوتاه کنم؟ ‫- نه، نه، لازم ندارم.
‫خیلی خوب.
‫لعنت، گرِگ.
‫خیلی نگذشته. کی در اومدی؟
‫آه، لعنت. خب، ‫یه هفته پیش.
‫خوش قیافه شدی. ‫واقعا خوشگل شدی.
‫یعنی می دونم اون تو هیچ کاری ‫برای انجام به جز وزنه برداری نداری،
‫اما روت جواب داده.
‫آره، می دونی؟
‫آه، خب دیدم زیر ماشینت تو ‫خیابون یه مقدار روغن ریخته.
‫هنوز کار برات جور نکرده ن؟
‫هنوز تو لیست انتظارم اما می دونی، ‫این بیرونم، کار خودم رو می کنم.
‫آره. آره. برات خوشحالم، عزیزم.
‫آه...
‫اگه تنظیم موتوری چیزی ‫لازم داشتی،
‫می دونی، هر چه قدر وسعت ‫می کشه، خیالی نیست.
‫ممنون اما حقیقتش من این روزها ‫یه کم دستم تنگه.
‫- اما... ‫- می فهمم چی میگی.
‫می خوای موهات رو ببافی؟ ‫مهمون من.
‫فکر نکنم هنوز به اون مرحله رسیده ‫باشه. شاید چند ماه دیگه.
‫آره. تقریبا.
‫دختر.
‫خیلی خوب.
‫- آه... ‫- وقتی رسید، برگرد پیشم.
‫مهمون من، به یاد قدیما.
‫خیلی خوب.
‫مراقب باش.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- آره، آره.
‫خداحافظ.
‫چه نرم میری، عزیزم.
‫اُه، لعنت. اُه، وای. وایسا. ‫آروم بگیر کوفتی.
‫اُه. ما؟ من؟
‫لعنت. آره.
‫گور باباتون!
‫ترسیدی. پرواز کن برو، عوضی! ‫پرواز کن و برو!
‫اون کوفتی درست نیست، نیکی. ‫چه کوفتیه؟ جدی میگم.
‫هی، هی. صبر کن. ‫گوش کن، صبر کن...
‫نیکی، من نمی تونم تحمل کنم و ‫از چرت و پرت گفتن کلوین خسته شده م!
‫هی، اون فقط سر به سرت ‫می ذاره، خب؟
‫من درستش می کنم. ‫نگران نباش.
‫اون هیچ کوفتی رو درست ‫نمی کنه.
‫حالا از این جا گم شو شیربرنج، ‫قبل از این که دمپایی پرت کنم طرفت.
‫هی، کرتیس، بیا بیرون. ‫تو چه مرگته؟
‫- صبر کن! ‫- آشغال سفید، شیربرنج عوضی.
‫این همه پادشاه سیاه پوست ‫خوش قیافه داریم...
‫- ...و تو عاشق این آشغال سفید میشی. ‫- برو بشین.
‫هی، به مامانت بگو یه ‫سر به رفقا بزنه.
‫هنوز کلفتی می کنه؟ ‫هی، نیکی.
‫بهتره دیگه این ورا نیای.
‫اوهوم. نه، من تحمل نمی کنم.
‫- تو دردسر افتادی. ‫- نمی تونم انجامش بدم.
‫- هی، پسر، چی کار می کنی؟ ‫- چه خبر، داداش؟
‫عوضی کوفتی. خفه خون بگیر.
‫- چه طوری؟ ‫- می دونی چی صدام می کنن، عزیزم.
‫- هی، چه خبره؟ ‫- حالا اومدی خونه.
‫وقتی من سر کارم ‫چه خبره؟
‫- چه خبره؟ ‫- هی، بابا.
‫خدمتت می رسم. ‫بگیر بشین!
‫- نیکی، بس کن! ‫- همون جا بمون!
‫بس کن، نیکی.
‫- اون جا بمون، نیکی. ‫- چه ت شده؟
‫- بگیر بشین، عوضی! خفه خون بگیر! ‫- نیکی، بس کن!
‫- گور باباشون. ‫- نیکی، بس کن. احمق نباش. نیکی، بس کن.
‫تو چه ت شده؟
‫نیکی...اُه، لعنت! ‫نیکی، لعنت!
‫- نیکی، چی کار کردی؟ ‫- تو این کار رو کردی!
‫بیا این جا، عزیزم. ‫دیوونه ای؟
‫چه ت شده؟ بیا، عزیزم.
‫خیلی از اون پیرمردها بهتر از اونن.
‫نه، آقا. هیچ کس مثل ‫اون نمی خونه.
‫اُه، لعنت، پسر!
‫این عوضی ها رو نگاه.
‫باید تو مدرسه باشن.
‫عوضی کوچولو آب نبات ‫خفنی رو صورتش داره.
‫نگاه کن چه طور سلاح ‫برمیداره، داداش.
‫(جسی - شکنجه شده)
‫بجنگ! دخلشون رو بیار! ‫دخلشون رو بیار!
‫کلوین، پفک کوفتی رو روی ‫دستگاه بازی من نریز، عوضی.
‫آشغال.
‫یارو دیوونه ست. به یه زبون ‫دیگه ای چیزی حرف می زنه.
‫- لعنت. ‫- هی، کلوین. به رفیقم اون کاری که می کردی نشون بده.
‫این لعنتی رو تماشا کن.
‫اجی مجی لا ترجی، عوضی.
‫بگیر بشین، کوفتی.
‫هی، لری. لری! خبر مرگت ‫همیشه این جا می خزی، پسر.
‫هیچ کس نمی خزه، پسر. ‫گور بابات، پسر.
‫- گور بابای من؟ ‫- مردم اپل تی وی دارن.
‫اون مردک هیچ اپل تی وی ‫کوفتی ای نداره.
‫اون پسره رو نگاه که ‫معلولیت ذهنی داره.
‫اگه تو یه خونه ی شعله ور هم ‫حبس می شد، هیچ حرفی نمی زد.
‫یارو یخه.
‫لعنت!
‫- من یه ایزدم، رفیق. ‫- درباره دوستای من حرف نزن، دی.
‫درباره دوستات؟
‫هی! ده دقیقه دیگه ‫می بندیم، پسر.
‫- ده دقیقه؟ ‫- ده دقیقه.
‫- جدی؟ ‫- بجنبین.
‫- ده دقیقه وقت داریم. ‫- بجنبین.
‫اول می خوام یه ‫فیلم بخرم.
‫رفیق، این فیلم کوفتی رو یادته؟
‫قبلا عاشق این ‫فیلم کوفتی بودم.
‫هی، بهش دست بزنی ‫باید بخریش.
‫باید این چرند رو بخریم؟ ‫نه، گور باباش!
‫- چی؟ هی... ‫- گور بابای فیلمات!
‫شماها چی کار می کنین؟
‫- دخلت رو میارم، کلوین. ‫- گور بابای همه این فیلم ها.
‫دخلت رو میارم، عوضی.
‫از پشت شیشه بیا بیرون!
‫گند زدی، کلوین.
‫هی، هشت دقیقه مونده، پسر.
‫بزرگ شو، سیاه کوچولو.
‫وقتم تموم شد، رفیق!
‫لعنت!
‫کدوم خری می خواد این ‫آشغالا رو جمع کنه؟
‫- من که نه. ‫- چرا خودت، رفیق.
‫وای.
‫اُه، لعنت.
‫نسیم اقیانوسی کوفتی داره ‫صدامون می کنه. حسش می کنین؟
‫این هفته میریم ساحل.
‫این هفته میریم ساحل کوفتی!
‫خیلی خوب! ‫بریم!
‫کلوین یه فکری داشت.
‫گفت که چرا بازیمون رو ‫نبریم بیرون؟
‫می دونستم منظورش چیه.
‫اُه، لعنت. ‫اُه، لعنت.
‫و نمی تونم بگم باهاش ‫مخالف بودم.
‫اما اگه می دونستم ‫به کجا می کشه،
‫احتمالا فقط می گفتم: ‫«بیاین خونه بمونیم.»
‫...با عوضی هایی که شلوار ‫یوگا پوشیده ن...
‫و حسابی عوضی ها رو می بریم بالا! ‫می بریمشون بالا!
‫و آزادانه تو آسمون مثل سوپرمن ‫پرواز می کنیم و برمیگردیم پایین...
‫...با اون مواد ناخالص، قاتی پاتی،
‫پیچیده شده تو سیگار و ‫جاها رو عوض می کنیم.
‫فقط جاها رو عوض می کنیم.
‫و یخ در بهشت هم لازم دارم. یخ در ‫بهشت لازم دارم. یخ در بهشت آب میوه ای.
‫آب میوه کوفتی می خوام. می تونم ‫آب میوه هم بخورم، عاشق اون کوفتیم.
‫اون لعنتی...پر از مزه ست! ‫می دونی چی دارم میگم؟
‫بدون مراقبت پرواز، ‫فقط استراتوسفر!
‫و بعد راحت تو هوا ‫سواری می کنیم...مثلا...اوف!
‫و فقط...میریم!
‫می دونین چی دارم میگم؟ ‫فقط خودمون و باد.
‫پسر، بدجوری به هیجان اومدم!
‫گرِگ، کارت رو بکن.
‫این یارو رو نگاه، ‫لئونارد معتاد.
‫اون نونی که بهم بدهکاری ‫چی شد، پسر؟
‫اُه، بی خیال، پسر. ‫باز گفتی!
‫گیرت نمیاد، رفیق.
‫- و این مردک عجیب. ‫- اُه، لعنت. ببین کی آزاد شده.
‫چه خبر، رفیق؟
‫هی، لعنت، پسر. ‫بیا یه گپ بزنیم.
‫با چمن زن چه غلطی می کنه؟
‫چمن زن کی رو دزدیدی؟
‫هزوس؟ چمن زن ‫هزوس رو دزدیدی؟
‫دارم کارم رو می کنم، پسر.
‫شنیدم که یه خبرچینی هایی ‫اتفاق افتاده. حالا زود آزاد شدی؟
‫منتقل شدم.
‫این بیرون سعی دارم ‫پول در بیارم. می فهمی؟
‫دارم باهات شوخی ‫می کنم. می دونم.
‫- خوب به نظر میای، پسر. ‫- خوبم.
‫- سعی داری پول در بیاری، ها؟ ‫- این جا کار داری؟
‫کاری داری که بتونم ‫انجام بدم؟
‫من تمام روز کار دارم. ‫می خوای برگردی؟
‫نه، رفیق.
‫می خوام راه راست رو برم.
‫کاری تو حیاط داری که ‫لازم داشته باشی برات انجام بدم؟
‫نه، من کل علف هام رو ‫دوست دارم.
‫این جا شبیه پارک ‫ژوراسیک شده.
‫وایسا. هی، جاسمین، این ‫رفیقم رو می بینی؟
‫ازش بپرس غذا می خواد یا نه. ‫نمی تونی یه بشقاب براش بریزی؟
‫- لازم نیست، رفیق. لازم نیست. لازم نیست. ‫- لازم نیست؟
‫شوخی نمی کنم وقتی میگم ‫ادب نداری.
‫- بذار رفیقت استفاده ش کنه، پسر. من رو به راهم. ‫- رو به راهی؟
‫- آره. ‫- پس چه طوره این پول رو بگیری؟
‫رفیق. من نیستم. ‫می دونی چی میگم؟
‫می فهمم.
‫فقط اگه چیزی لازم داشتی، ‫خبرم کن. هر چی.
‫حتما. باشه.
‫- زهوار براش می ذاری؟ ‫- هی، رفیق، نکن...
‫پدرمون، که پشتم...
‫- من بیرون می مونم. صاحبش از بروز خوشش نمیاد. ‫- ...اسمت تأسف آوره.
‫اون دنیا، کارت تو ‫زمین تموم میشه.
‫و دیگه کجا می تونی یه ذره ‫پول در بیاری، نه؟
‫گناه از در خونه ت وارد ‫شده، مرد جوون.
‫و نسبت بهت اشتها داره. ‫می تونی بهش غالب بشی؟
‫- تو دزدی می کنی! من رو دزدیدی! ‫- من میرم دستشویی.
‫من رو از مامانم گرفتی. ‫من رو دزدیدی!
‫و بهم قول یه قاطر ‫کوفتی دادی!
‫قاطر کوفتیم کو؟
‫من اونیم که از بنگاه رهنی ‫رفته و یه تفنگ دارم.
‫هی، چه خبر، داداش؟
‫- چه خبر؟ ‫- از کلاهت خوشم میاد.
‫(بروزر)
‫کلیدها! کلوین، کلیدها! ‫کلیدها رو بده من.
‫کلوین، صدام رو می شنوی؟
‫- امروز دندونات رو مسواک زدی؟ ‫- بله.
‫نمیشه از خونه بیایم بیرون وقتی ‫بوی این عوضی ها رو میدیم.
‫یه چیزایی ما رو جدا می کنن. ‫حقیقت یا دروغ. خودشه.
‫حقیقت کسیه که هستی. ‫می شنوی چی میگم؟
‫هر چیز دیگه دروغه.
‫من هنوز دارم برات یه ‫سفینه می سازم. می دونی؟
‫هر جا خواستی بری ‫پرواز کن.
‫با انرژی خالص کار می کنه.
‫اُه، لعنت!
‫عاشقتم. ‫ممنون. اوف!
‫وو! وو!
‫فکر کنین، عوضی ها.
‫اُه، لعـ...
‫قرص کوفتی رو بده به من.
‫- قرص ها رو گرفتی؟ ‫- آره، گرفتمشون.
‫- قرص ها دست کیه؟ اُه، دست توئه. ‫- همه رو خوردم.
‫تا دفعه بعد ببوسش ‫بذارش کنار.
‫تا دفعه بعد! ‫بوم!
‫باشه، ترجیح میدی بقیه عمرت ‫نخود فرنگی...
‫...بخوری یا بروکلی؟
‫- بروکلی. ‫- باشه، ترجیح میدی مرغ بخوری یا استیک؟
‫- استیک. ‫- می دونستم میگی استیک.
‫زود برمیگردم. میرم دستشویی. ‫این جا بمونی، می شنوی چی میگم؟
‫- باشه. ‫- باشه؟ دوستت دارم.
‫هی، این عوضی رو نگاه.
‫باورم نمیشه هنوز ‫داره اداره ش می کنه.
‫چی داری؟
‫اون چیه، یه جور مرغ وارونه؟
‫باشه، همین رو می خوام. گشنه م.
‫هی! هی، از پنجره ‫کوفتیشون دور شو!
‫آهای؟ بیا این جا!
‫رفیق، جوری رفتار نکن انگار ‫صدام رو نمی شنوی. زنگ می زنم 911، عوضی.
‫بیا این جا. به خیال خودت این جا ‫پشت پنجره شون چی کار می کنی؟
‫کلوین! چیز...کلوین!
‫کلوین، رفیق! بیا این جا ببینم.
‫چه مرگته؟ دارم به زندگی نگاه می کنم.
‫- جسیه، رفیق. ‫- چی گفتی؟
‫- لعنت! لعنت! ‫- چه زرزری کردی؟ جسی چه شه؟
‫- از پنجره دیدش! ‫- درباره چی حرف می زنی؟
‫آقای چارلی جسی رو بچه ‫که بوده دزدیده! قضیه اینه!
‫می کشمش! می کشمش. ‫می کشمش.
‫داره بیچاره ش می کنه، پسر! ‫بیا، نیکی! بیا!
‫بیا بریم! بیا بریم!
‫جسی!
‫می کشمش! می کشمش!
‫چیز کدوم گوریه...
‫پسرم رو ندیدین؟ دیدینش؟ ‫همین جا بود! آرون!
‫- جسی! ‫- کدوم کوری هستی؟
‫- آرون! ‫- جسی!
‫- آرون! آرون! ‫- نمی دونم!
‫پسرم رو ندیدین؟ ‫یه پسر کوچولو؟
‫جسی!
‫- آرون! اُه، خدای من! آرون! ‫- جسی!
‫جسی!
‫اون لعنتی رو دیدی؟ ‫لعنتی رو دیدی؟
‫وقتی بچه بودیم، تمام مدت ‫این کار رو می کرد؟ ها؟
‫نمی دونم.
‫نمی دونم. نمی دونم.
‫- جسی هیچی نمیگه. ‫- خیلی خوب. باید یه نقشه ای بکشیم.
‫آشغال. آشغال. آشغال نفرت انگیز.
‫دخل اون بی شرف اومده.
‫دخلش اومده.
‫همیشه یه خواب می بینم.
‫توش، سه تا درخت نخل هست.
‫مثل سه تا دوست ‫واقعا بلند قد.
‫اما من تنهام...
‫...کنار اقیانوس.
‫پاهام آب خنک رو ‫احساس می کنن.
‫خواب ها واقعی نیستن.
‫- سلام، مامان. ‫- این جا چی کار می کنی؟
‫- سعی دارم درستش کنم. ‫- چی رو درست کنی؟
‫اُه، یه فضای کوچیک برای ‫خودت لازم داری.
‫فقط یه جا لازم دارم...جایی که ‫برای خودم باشه، مامان.
‫اوهوم. فقط از الانش بیشتر ‫ریخت و پاش نکن.
‫می خوای یه کم دیگه با ‫من بریم ابزارفروشی؟
‫حتما، می تونیم بریم. ‫می خوای اول یه چیزی بخوری؟
‫اُه. آشپزیم رو قبول داری، ‫اما خونه م رو نه.
‫هی، هی. می دونی.
‫- من هم دوستت دارم. ‫- مرسی، مامان.
‫خواهش می کنم، عزیزم.
‫- باید کیشا رو فردا ببریم دکتر. ‫- نه.
‫- یادتون نره. ‫- آه! به هیچ وجه. من انجامش نمیدم.
‫اُه، شروع نکن. بی خیال.
‫- نه، من انجامش نمیدم. ‫- توافق کردیم.
‫نه، سر هیچی توافق نکردیم. ‫به خود مربوطه. به خودت.
‫- یالا، ژنرال. ‫- ژنرال؟ نه من نائب السلطنه کوفتیم. درست بگو.
‫هی، گفتی چرا شاه نیستی؟
‫دارم راه کوفتیم رو تا بالا بالاها ‫باز می کنم. خیلی خوب؟
‫مردم عجب دلی دارن. واقعا می خوای ‫این سبک زندگی عادی کوفتی رو داشته باشی؟
‫می خوای تو این جای کثافت ‫زن بگیری؟ این آشغالدونی؟ ابله.
‫اُه، لعنت، بوش رو حس می کنین؟ ‫بوش رو حس می کنین؟
‫بوی کوفتیش رو حس می کنین؟
‫خیلی جذابه، رفقا. اُه، لعنت.
‫میریم ساحل!
‫می شنوین؟ میریم ساحل!
‫رفیق کوفتیم جسی و دوست...
‫...سفیدپوستم نیکی رو به ‫ساحل کوفتی می بریم.
‫♪ میریم ساحل! میریم ساحل! ♪ ‫♪ میریم ساحل! ♪
‫♪ تو خیابون همه ما رو می بینن ♪
‫- شما عوضی ها حاضرین؟ این کوفتی رو می بینین؟ ‫- اوه!
‫به محض این که یه دلفین ‫ببینم، صاف شیرجه می زنم روش.
‫صاف. دلفین ها، کجایین؟
‫گور بابات! اون دیگه ‫کدوم خریه؟
‫از اون ور برو!
‫آروم باشین.
‫- هی، باشه. ‫- شوخیت گرفته، داداش؟
‫سبقت بگیر. عجب عو...
‫- چی کار می کنین احمق ها؟ ‫- گور بابات!
‫- سر به سر من نذار. ‫- راهت رو بکش!
‫گور بابات! چرا گم نمیشی؟
‫- رعیت های کوفتی! ‫- ماشین لعنتیم رو دوست دارم.
‫- بیاین از این جا بریم. ‫- عوضی، پدرش رو در میارم. پدرش رو در میارم.
‫کلوین؟ کلوین، صدام رو می شنوی؟
‫ازت پرسیدم چی می خوای، ‫نه که چی دوست داری.
‫هیچ کس اهمیتی نمیده ‫چی دوست داری.
‫باید به عوضی بگی ‫چی می خوای.
‫حالا بگو.
‫- بستنی می خوام. ‫- یه جور بگو انگار واقعا می خوای.
‫من بستنی می خوام.
‫- من اون ماشین کوفتی رو می خوام. پدرت رو در میارم. ‫- بیاین عوضی رو بگیریم.
‫دلفین ها مجبورن صبر کنن.
‫آره. آره.
‫حالا مردک سعی داره ‫گازش رو بگیره.
‫اون چراغ رو رد کردم. ‫فکر کردی دارم وایمیسم.
‫چه کوفتی می خوان؟
‫مجبورم می کنی تو خیابون وایسم چون ‫نمی دونی چه طور بگی یه کوفتی رو می خوای.
‫حالا نگهم داشتن.
‫- یه کد 503 احتمالی داریم. ‫- سر جات بمون. تکون نخور.
‫آقا، از ماشین بیاین بیرون. ‫دستا جایی که بتونم ببینمشون.
‫- چی می خوای، پسر؟ ‫- دستات رو بذار جایی که بتونم ببینمشون!
‫دارم با پسرم تو ماشین ‫حرف می زنم.
‫- برو عقب! گفتم عقب! ‫- می خوای چی کار کنی؟ بهم شلیک کنی؟
‫این رو یادت نره. می فهمی چی میگم؟
‫بیاین بریم تو کارش. ‫یالا.
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم. نگاه کن. ‫دوستش داری؟ بهم بگو دوستش داری.
‫سلام.
‫لعنت!
‫از خونه من گم شید بیرون!
‫اُه، خدای من.
‫پا شو ببینم!
‫- حالا رعیت کیه؟ ‫- همم؟
‫ولم کن!
‫گور بابات!
‫(ارتقاء وسیله نقلیه)
‫آره. بهت گفتم که، ‫مال خودمه.
‫- مال خودته. ‫- ماشین کوفتیت رو می دزدم.
‫بهش گفتم. گفتم: «عجب مرسدس ‫کوفتی خوشگلی، عوضی!»
‫- دیگه مال منه. ‫- مال خودته.
‫حالا تو ماشین کوفتی اون ‫میریم ساحل.
‫ماشینش رو گرفتی. ‫زنش رو زدی.
‫بردیش.
‫«برات یه چیز خوشگل گرفتم، عزیزم. ‫این گل های قشنگ رو نگاه کن!»
‫هی، جسی رو باش. ‫جسی رو باش.
‫هی، مثل یه ستاره راک ‫کوفتی شدی.
‫- یه ستاره راک کوفتی. ‫- آره.
‫- من نوشیدنی لازم دارم. ‫- بیاین یه نوشیدنی بگیریم.
‫نوشیدنی لازم دارم که قرص ها رو ‫ببره پایین. باید ترک کنم.
‫- هی. ‫- اون کوفتی رو می بینی؟
‫چی رو؟
‫- 105، 405... ‫- لعنت. چه خوشگلن.
‫لوس آنجلس جالبه.
‫اگه به یکی بگی مشهوری، حتی اگه ‫ندونه کی هستی، هیجان زده میشه.
‫پسر، بیا این عوضی ها رو ‫ببریم ماشین سواری.
‫ببخشید.
‫اون خودشه؟
‫یعنی...واقعا خودشه؟
‫- اُه، آره، خودشه. ‫- خودشه. معلومه که هست.
‫آه، می تونیم باهاش حرف بزنیم؟
‫نه، نه، نه. تازه از ‫استودیو اومده بیرون.
‫- دوست نداره مزاحمش بشن. ‫- اُه، خدای من.
‫می دونستم. بهت گفتم که ‫قراره یه آلبوم دیگه بده.
‫خب شما خانما امشب ‫چه برنامه ای دارین؟
‫آه...نمی دونیم. تازه صبح ‫امروز رسیدیم این جا.
‫شاید بریم کلوپی چیزی.
‫آره.
‫بیاین بترکونیم. از این جا بریم. ‫ماشینتون رو بذارین این جا.
‫- کجا میریم؟ ‫- بیا.
‫یه جای ناشناخته، عوضی. ‫سوار ماشین شو.
‫فقط سوار شو. ‫یالا.
‫امشب خمار میشیم. ‫آره، البته.
‫امشب خمار میشیم.
‫و من می ذارم مستقیم ‫بهم نگاه کنی.
‫نمی ترسم. نه.
‫بخند، عوضی. ‫من نمی ترسم، پسر.
‫چون می بینمت. ‫اون می بیندت.
‫اهریمن رو به چالش بکش که بره کنار. ‫ازش بخواه اسمت رو بگه.
‫ببین چه اسمی میگه. ‫اسمش رو می دونی.
‫پلیس قرار نیست ‫بگیردمون.
‫کلی آشغال این تو داریم.
‫این خوبه اما چیز ‫سنگین تری دارین؟
‫مرد جوون میگه «سنگین تر». ‫عالیه، نیکلاس عزیزم.
‫فکر می کنم یه همکار تو ‫تفریحمون پیدا کردیم.
‫حالا، هم رزم عزیزم، نمی تونیم ‫تصور کنیم که این مرد اهل خوش گذرونیه.
‫ممکنه یه مرد خانواده ‫شرافتمند باشه.
‫پس برای هدف این ‫ماجراجویی فوق العاده ست.
‫البته اگه عطشش به ‫بازی کافی باشه،
‫اون وقت تشریفات میانجی گری ‫نمی کنن و حال امشب رو خراب نمی کنن.
‫چه فرصت باشه چه مرحمت،
‫من سر شرفم شرط می بندم که ‫این مرد به تفریح علاقه داره.
‫خیلی خوب، باشه، فرماندارمون درباره ‫بزم های امشب چه نظری داره؟
‫بالاخره!
‫شخصِ پیشگوی بزرگ به حرف ‫اومد. پس بریم سر بازی.
‫- بازی شروع میشه. ‫- قراره تابلوی هالیوود رو ببینیم؟
‫باید یه عکس بگیریم.
‫البته که نه. قراره جهان رو ببینیم.
‫یه قرص بردار، عزیزم. ‫چی می خوری؟
‫اوه. من هر چی اون ‫بخوره می خورم.
‫من هم هر چی اون ‫بخوره می خوام.
‫گور...
‫گور بابای...
‫هی، کلوین.
‫- چی کار می کنی، پسر؟ ‫- لعنت. لعنت به همه ش.
‫وو! خانم خوشگله. ‫خانم خوشگله.
‫بیا دختر. بیا.
‫نیکی؟
‫نیکی، تری، صبحانه ‫تقریبا حاضره. بیاین.
‫- لعنت. ‫- چی کار داری می کنی؟
‫نمی تونم گوشیم رو ‫پیدا کنم.
‫لای زیربغلته؟
‫بذار چک کنم. بذار چک کنم.
‫وو! باه!
‫پسرها، دیرتون میشه! ‫نیکی، بیا!
‫فراموشش کن.
‫بذار سوارت شم، نیکی.
‫باشه. بیا بریم.
‫بیا بریم یه ذره ‫صبحانه بخوریم.
‫حالا...اگه چهار پنجم دنیا تاریک باشه،
‫چه طوره که...چه طور ‫ممکنه که یک پنجمش...
‫...حکومت می کنه یا سرکوب یا ‫بهره کشی یا فتح می کنه...
‫...اون چهار پنجمی رو که ‫اکثریت هستن؟
‫با تقسیم کردن و فتح کردن.
‫چون باپتیست هستیم بهمون ظلم نمیشه.
‫چون متودیستیم بهمون ظلم نمیشه.
‫چون مسلمونیم بهمون ظلم نمیشه.
‫بهمون ظلم میشه چون ما ‫مردم سیاه پوست آمریکاییم.
‫سخت نگیر.
‫آرتروزه.
‫- خدا رو شکر که بارون بند اومد. ‫- من دارمش. من دارمش.
‫من...
‫دارمش، دارمش، ‫دارمش، دارمش.
‫- باشه. باشه، عزیزم. ‫- این هم کلیدهات.
‫هی، کلوین.
‫کلوین، هی.
‫باید باهات حرف بزنم، پسر.
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- آره، مامان. چیزی نیست.
‫فکر می کنم در اون ‫لحظه، برای کلوین...
‫...اون جا بود که کاسه صبرش لبریز شد.
‫وعده های زندگیش،
‫شروع همه چیزهای شکسته.
‫دکترها بهم گفتن ‫کلوین خاصه.
‫از وضعش مطمئن نبودن.
‫جوش آوردن ها، خشونت، ‫دمدمی مزاجی.
‫چی کار می کردم؟
‫برای جواب گرفتن به ‫درگاه خدا دعا کردم.
‫و تا وقتی خدا جواب دعاهام رو ‫بده به دعا کردن ادامه میدم.
‫- به نظرت وقت استراحت نیست؟ ‫- اُه، مامان.
‫گفتم شاید یه ماءالشعیر ‫بخوای عزیزم.
‫ماءالشعیر؟
‫بله، مامان هر از چند گاهی ‫یه ماءالشعیر می خوره.
‫دیگه کاملا گانگستر شدی، ها؟
‫ماءالشعیر می خوری، ‫خونه خودت رو داری.
‫عصبانی نیستم.
‫اُه، از دست من عصبانی نیستی؟
‫برگه ای داری؟
‫- اُه، زکی. ‫- می دونستم.
‫آره، داره درست میشه. ‫تو راهه.
‫چه قدر مونده؟
‫- به زودی. ‫- اوهوم.
‫من دارم حاضر میشم که برم فروشگاه. ‫چیز خاصی نمی خوای؟
‫- ساندویچ کره بادام زمینی و مربا. ‫- پس هیچی عوض نشده.
‫وقتی خودت می دونی ‫برای چی می پرسی؟
‫- خیلی تُرد؟ ‫- خیلی تُرد.
‫فقط چک می کردم. گفتم شاید ‫بزرگ شده باشی یا چیزی.
‫- نه. ‫- باشه، عزیزم. دوستت دارم.
‫(زهره)
‫کلوین؟
‫این رو برای تولدت گرفتم.
‫می خواستم اون موقع بهت بدمش، ‫اما گفتم شاید الان به کارت بیاد.
‫بیا.
‫فکر کنم خوشت میاد.
‫می تونم کمکت کنم؟
‫باشه.
‫این از این.
‫دور شونه هات.
‫اُه.
‫اُه، یقه و دکمه.
‫باید امشب مراقب تری باشی.
‫خیلی خوب، درستش می کنم اما ‫این هفته سه شب شد!
‫نگران این که من شب ها ‫چی کار می کنم نباش.
‫تو باید نگران اون زنی که ‫قراره باهاش زندگی بسازی باشی.
‫حل شده.
‫- فقط دارم میگم، نیکی... ‫- چی میگی؟
‫همین طوری میگم.
‫مادر بودن آسون نیست. ‫چیز سختیه.
‫و تو از کجا می دونی؟
‫حرف دهن کوفتیت رو بفهم.
‫حرف بزن، رفیق! کل!
‫دنبالت می گشتم، پسر.
‫اوضاع برای کلوین ‫برعکس شد.
‫وقتی بالا رو نگاه می کرد، ‫زمین رو می دید.
‫وقتی پایین رو نگاه می کرد، ‫آسمون رو می دید.
‫می دونیم که امیدش رو ‫کنار بروزر دفن کرد.
‫خب، می خوای بپری؟
‫آره.
‫خیلی خوب.
‫- موفق باشی، رفیق. ‫- تصور کن.
‫اما بپرم کجا؟ ‫زمین کوفتی؟
‫نه، گور بابای زمین.
‫اون سیگار رو بده من.
‫این بالا چی کار می کنی؟ ‫سعی داری به معبود نزدیک شی؟
‫معبود. زیاد این رو می شنوم.
‫خب اون کجاست؟ ‫من که هنوز ندیدمش.
‫نه، من میرم به زهره کوفتی. ‫میرم اون جا.
‫- سیاره؟ این رو بده به من، پسر. ‫- بله، سیاره. میرم اون جا.
‫چه طور می خوای ‫برسی اون جا؟
‫نمی بینی چه کوفتی تنمه؟
‫- ببخشید. قضیه شنل چیه؟ ‫- دقیقا.
‫- احمق بازی در آوردم. ببخشید. ‫- دقیقا، باید از زمین کوفتی دور بمونی.
‫زمین مثل جهنم داغه.
‫اونا میگن جهنم زیر زمینه...
‫...و پر آتیش و چاله ست و ‫چیزای اهریمنی.
‫نه، اون درست همین جاست.
‫من خود اهریمن رو دیدم. ‫با اون عوضی حرف زدم.
‫درست همین جاست. ‫همین گوشه موشه ها زندگی می کنه.
‫- این جا؟ ‫- بله.
‫برای مثال، وقتی تو اون عوضی رو ‫زدی، خودش از قبل مُرده بود.
‫- می دونستی؟ داشتی یه جسد لعنتی رو می زدی. ‫- در اون مورد حرف نزن.
‫تو یارو رو زدی. ‫اون مُرده بود، بوم!
‫مردک وقتی خورد به زمین تبدیل به ‫خاکستر شد. عجب چیزی بود.
‫- فکر می کنی باحاله؟ ‫- آره، به نظرم خیلی باحال بود.
‫- از مُردن می ترسی، گِرگ، مگه نه؟ ‫- دارم میگم عجله نکن.
‫از مرگ می ترسی.
‫عجله نکنم؟
‫پس فکر کنم نشنیدی.
‫چی رو نشنیدم، رفیق؟
‫من الانش هم مُرده م.
‫هی.
‫این ریخت و پاش دیگه چیه؟
‫انگار یه خوک کوچیک ‫این جا زندگی می کنه.
‫هی. جسی.
‫لعنت.
‫هی، اون جایی؟
‫جسی.
‫برای چی در رو قفل کردی؟ ‫یالا، در رو باز کن.
‫تو...
‫چه خبره؟ خوبی؟
‫هی، جسی، از من فرار نکن.
‫لعنتی. عوضی کوچولو.
‫چه مرگته؟
‫خدایا. ببین مجبورم کردی ‫چی کار کنم.
‫کلوین! عوضی این جاست! ‫باید بریم.
‫خودت رو جمع و جور کن. خب؟ ‫بهت یه کم فضا میدم.
‫30 دلار کوفتی خرج ‫خوار و بار کردم.
‫گور بابات.
‫جسی!
‫- جسی، در رو باز کن! ‫- باز کن.
‫خوبی؟
‫هی، هی، هی.
‫هی.
‫خوبی؟ من رو ببین.
‫چه کوفتی؟
‫یه لباس لعنتی براش ‫جور کن.
‫کم بود بهش برسیم.
‫بیاین از این جا بزنیم ‫بیرون، خب؟
‫تقصیر تو نیست، پسر.
‫می دونی دیگه، درسته؟
‫می دونی.
‫آرون؟
‫دیگه در این مورد ‫تنها نیستی.
‫- می فهمی چی میگم؟ ‫- آرون!
‫- جسی؟ جسی؟ من رو ببین. یالا، داداش. ‫- آرون؟
‫من رو ببین، پسر. بیا.
‫آرون! آرون! ‫اُه، خدای من، آرون!
‫من رو ببین.
‫تو تنها نیستی. درستش ‫می کنیم، خب؟
‫بیا. این بخشش رو دوست ‫دارم، نگاه کن.
‫اُه، خدای من! ‫عاشقشم.
‫مامان، تو دیوونه ای.
‫قبلا بود، پسرم.
‫واقعا، چارلز؟
‫وقتی آسایشگاه روانی ‫تو دنیای درد و مشکلات...
‫...رهات می کنه و می پرسی...
‫...کی مسئول این جهنمه؟
‫کی مسئول بدبختی منه؟
‫اُه، خدای من.
‫من جواب میدم.
‫خدا کجاست؟
‫جسی، خدا کجاست؟
‫بابات خونه ست؟
‫- بابا؟ ‫- اُه، خدای من!
‫خفه خون بگیرین.
‫خدا دنبالت می گرده. ‫خدا کجاست؟
‫خفه خون بگیر.
‫- همه دارین به من گوش میدین؟ ‫- خفه خون بگیر.
‫- بس کنین! ‫- دهنت رو ببند.
‫- هر چی می خواین بردارین. ‫- خفه شو.
‫باید این جا پیداش کنی!
‫چه سال کوفتی خوبی!
‫آیا معبود بندگانش رو ‫اسیر می کنه؟
‫دهنت رو ببند.
‫آیا معبود اجازه میده اونایی که ‫دوستش دارن بمیرن؟
‫رنج بکشن؟
‫عوضی!
‫بابات دوست داره ‫پسرهای کوچولو رو بدزده.
‫- درباره چی حرف می زنه؟ ‫- متأسفم.
‫- می تونم بشنوم که میگین «آمین»؟ ‫- خفه شو!
‫- می تونم شاهدی داشته باشم؟ ‫- خفه شو!
‫می تونم کسی رو همراهم داشته باشم؟
‫با من بلند شین.
‫این عوضی رو بکش.
‫به چیزی که دارم میگم ‫توجه نمی کنین.
‫اون دنیا می بینمت، عوضی!
‫بدبختی سیاه، دارم به همه تون ‫میگم. بدبختی سیاه عاشق همراهیه.
‫گور بابات!
‫هر چی می خواین بردارین.
‫اما اون بدبختی؟ خب، جسی...
‫تموم کردن اون بدبختی ‫دست خودت توئه.
‫جسی. جسی.
‫فقط منم.
‫آه، باید یه چیزی بهت بگم.
‫من خیلی دوستت دارم. مثل ‫برادرم دوستت دارم، می دونی.
‫تو و نیکی تمام چیزی ‫هستین که من دارم.
‫تمام داراییم هستین.
‫و...
‫تموم شد.
‫می شنوی چی میگم؟
‫دیگه نمی بینیش.
‫تموم شد.
‫به هر حال، حالا می تونیم یه زندگی ‫جدید داشته باشیم و از این جا بزنیم بیرون.
‫می تونی بیای پیش من بمونی.
‫امیدوارم بتونی، آه...
‫امیدوارم بتونی بهش ‫فکر کنی، می دونی؟
‫آه...
‫تو یه خانواده داری، پسر.
‫فقط...
‫بعدا بیا پیشم.
‫من این جام.
‫چون من حرف نمی زنم،
‫مردم فکر می کنن که ‫تو خودم صدایی ندارم.
‫اما نه، صدا هست و ‫می تونه خیلی هم بلند بشه.
‫حاضری؟
‫- بیاین پرواز کنیم. ‫- وقت هایی مثل الان که بلندترین حالتشه،
‫وقتیه که همه چیز آرومه.
‫شنل ها رو بالا بزنین!
‫- چون به هر نحوی، اون صدای درونی می دونه... ‫- یک...دو...سه!
‫- بپرین! بریم! ‫- ...که یه طوفان داره میاد.
‫نیکی، من رو ببین. ‫نیکی، من رو ببین!
‫من رو ببین. ‫چی کار کردی؟
‫نیکی، چی کار کردی؟
‫نیکی، من رو ببین. ‫من رو ببین!
‫من رو ببین. عزیزم.
‫چی کار کردی؟
‫به چه کوفتی نگاه می کنین؟
‫به چی نگاه می کنین؟
‫لعنت، پسر. ‫چی شد؟
‫گوشیم.
‫گوشیم تو ماشین بود.
‫لعنت.
‫فراموشش کن.
‫هی، آم...
‫به جسی گفتی؟
‫یه چیز دیگه.
‫باید بهم قول بدین، ‫هم تو و هم جسی،
‫که از نامزدم مراقبت می کنین.
‫چی داری میگی، پسر؟
‫نه، نه، نه. باید این کار رو بکنین.
‫می فهمین چی میگم؟
‫قول میدم.
‫خیلی خوب.
‫موندم که اون قطار کجا ‫داره میره.
‫دور از این جا.
‫تا حالا تو قطار بودی، جسی؟
‫سوار یه قطار کوفتی میشیم.
‫باید از این جا ببریمشون.
‫باید به این کوفتی ‫رسیدگی کنیم.
‫پسر، من...حس می کنم گیر افتاده م. ‫از حس گیر افتادن متنفرم.
‫بدون اون نمیرم.
‫آره.
‫رفیقم.
‫دوستت دارم، جسی.
‫می بینی، پسر جون، باید ‫بیشتر شبیه زمین باشی.
‫در سکوت بچرخی اما ‫با صدای بلند بلرزی.
‫یا می تونی بیشتر شبیه ‫حشرات باشی، می دونی؟
‫چون اونا وزن خودشون رو ‫حمل می کنن.
‫یا می تونی مثل یه درخت باشی،
‫و فقط ریشه هات رو عمیق ‫تو زمین فرو کنی.
‫یا می تونی مثل زمان باشی.
‫می دونی، چون زمان، ‫زمان منتظر هیچ کس نمی مونه.
‫هی، داداش! از کلاهت ‫خوشم میاد!
‫- زدیش. ‫- حقت بود!
‫باید بیشتر شبیه ماه ‫باشی، پسرم.
‫باید بدونی کی قایم بشی.
‫اما حالا می تونی مثل ‫خورشید باشی.
‫بدرخش، عزیزم.
‫خداحافظ، برادرم، تو...
‫تو رو خواهیم دید... ‫در زهره.
‫مامان، چی شده؟
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه.
‫نه، جسی، نه.
‫نه، نه، نه!
‫جسی!
‫جسی.
‫هی، من باهات میام.
‫من می رونم.
‫گاهی وقت ها آرزو می کنی ‫چیز درستی برای گفتن داشتی.
‫یا در مورد من...هر چیزی.
‫اون آب یه قشنگی ‫خاصی داره، نه؟
‫زندگی خیلی شبیه ‫امواجه، جسی.
‫گاهی وقت ها حس ‫می کنیم...
‫حس می کنیم منطق و قانون نداره.
‫هیچ چیزی نمی تونه از ‫حقیقت دورتر باشه.
‫اتفاقی که برای کلوین ‫افتاد، پسر،
‫اون کوفتی بی جواب نمی مونه،
‫اما بهتره مطمئن باشی که ‫جوابش رو تو قرار نیست بدی.
‫هی، ببین، پسر. ‫زندگی یه راهی پیدا می کنه.
‫می کنه. یه راهی پیدا ‫می کنه که فقط...
‫...حلش کنه.
‫می دونم چرا این جایی.
‫هر چه قدر می خوای ‫زمان صرف کن.
‫وقتی حاضر شدی، ‫من این جام.
‫دوستت دارم. ‫تکون نخور.
‫هی، داداش کوچولو.
‫تا حالا اسم «حیات» به گوشت خورده؟
‫ح-ی-ا-ت.
‫«ح» یعنی «حیات» و «ت» ‫یعنی «تا ابد»،
‫اما دو تا حرف وسط هست.
‫اگه...اگه مراقب خودت باشی.
‫یکی رو انتخاب کن...
‫...و آرزوت برآورده میشه.
‫ممکنه یکی به زهره ببردت.
‫اون محبوبمه.
‫به زندگی ادامه بده، برادر.
‫این چیه؟
‫سنگ درخشان.
‫سنگ درخشان؟ باشه.
‫یالا. بیا بریم لباسامون رو خشک کنیم.
‫خیلی خوب. وقت خشک کردن ‫لباس هاست.
‫وقت خشک کردن ‫لباس هاست.
‫امروز می خوام دعا کنم.
‫می خوام دعا کنم که ‫خدا مراقبمه.
‫چون امروز...
‫...اوضاع فرق می کنه.