‫«...شروران، همچون ‫آب شدن موم در آتش...
‫در حضور خدا...
‫نابود خواهند شد.»
‫«به صلیب خداوند بنگر.
‫ای لشگر دشمنان، فرار کنید.»
‫«مایکل مقدس، فرشته مقرب،
‫شاهزاده ارتش های آسمانی،
‫از ما ‫در برابر ارواح شرور، محافظت بنما.»
‫«شیر قبیله جودا،
‫فرزند داوود، ‫تو را شکست داده است.»
‫وضعم چطوره؟
‫خوب. ‫این تازه جلسه اوله.
‫سخت ترین نوع تسخیر،
‫انقیاد اهریمنیه.
‫شما روحت رو ‫به اراده خودت به اهریمن فروختی.
‫این رو ‫به سادگی نمی شه جبران کرد.
‫پس باز هم ‫باید این کار رو بکنیم؟
‫- و باز هم. ‫- چند بار؟
‫هر چند بار که نیاز باشه.
‫- جلسه بعدیمون کی هستش؟ ‫- یه ماه دیگه.
‫تا اون موقع، ‫یه مشاور روحانی بهتون اختصاص می دم...
‫که می تونه بهتون سر بزنه...
‫و از شما ‫در مقابل نفوذ اشرار، محافظت کنه.
‫بهش ‫به عنوان حامی انجمن معتادان ناشناس فکر کنین.
‫شاید بهتر باشه دیوید ‫این کار رو بکنه، چون من رو خیلی خوب می شناسه.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫بعدش هم ‫شما رو به عضویت یکی از گروه های کمکی تسخیر درمیارم.
‫افرادی که ‫در موقعیت های مشابه شما هستن.
‫عالیه.
‫بالاخره دارم نور انتهای... ‫(بن: کجایی؟ ما رسیدیم.)
‫ممنون که به دیدنمون اومدین. ‫(10 دقیقه دیگه)
‫تمام تلاشمون رو ‫می کنیم که بهتون بگیم چی شده.
‫این پسرمونه. وایِت.
‫اون تنها فرزندمونه.
‫تنها فرزندمون بود.
‫ساعت 4:33 روز چهاردهم سپتامبر ‫رفت بقالی.
‫و هیچوقت برنگشت.
‫- با پلیس تماس گرفتیم... ‫- با پلیس صحبت کردین؟
‫هر هفته ‫بهشون زنگ می زنیم.
‫به نظرم ‫دیگه حالشون از ما به هم می خوره.
‫همچنان اصرار دارن ‫که فرار کرده.
‫پس بعدش ‫اصلا باهاتون تماس نگرفته؟
‫ما اینطور فکر نمی کنیم.
‫اینطور فکر نمی کنین؟
‫خب، ‫روز بعدش یکی باهامون تماس گرفت.
‫یکی که صداش ‫شبیه پسرمون بود.
‫چی گفت؟
‫جیغ می کشید.
‫ولی ‫صداش خیلی قطع و وصل می شد.
‫نتونستیم بفهمیم ‫چی می گه.
‫گفت: «نجاتم بدین».
‫نتونستیم ‫چیز دیگه ای بفهمیم.
‫و دیگه هم ‫بهمون زنگ نزد.
‫خب، ‫آقا و خانم سایر،
‫ما توی پرونده های پلیس ‫دخالت نمی کنیم.
‫ما...
‫...ارزیابی انجام می دیم تا...
‫نمونه های ممکن...
‫ما روی پرونده هایی ‫کار می کنیم که تا یه حدی اهریمنی یا روحانی باشن.
‫بله.
‫معمولا همکارمون، ‫دیوید، هست که این حرفا رو بزنه.
‫که توضیح بده. آره.
‫می شه ‫لطفا باهام بیاین؟
‫حتما.
‫این اتاق وایت بود.
‫اون عاشق این بود ‫که اینجا بنویسه.
‫این که تکالیفش ‫رو انجام بده. دانش آموز خوبی بود.
‫واقعا دوست داریم کمک کنیم...
‫ولی حس می کنیم ‫این مسئله بیشتر به پلیس مربوط می شه.
‫ما هفته پیش ‫برای این به کلیسا زنگ زدیم...
‫که داشتیم اینجا رو تمیز می کردیم.
‫دوک فکر می کرد باید ‫این قضیه رو پشت سر بذاریم.
‫نمی تونیم ‫اینجا رو تا ابد به عنوان یه موزه نگه داریم.
‫من باز می کنم.
‫خب، ‫هفته پیش تمیزکاری اینجا رو شروع کردم.
‫و این رو پیدا کردم. آره.
‫یه ستاره پنج راس؟
‫برای همین ‫بهتون زنگ زدیم.
‫ازش عکس گرفتیم، ‫ولی پلیس ها علاقه ای نداشتن.
‫فقط محض اطلاعتون، ‫پسرمون هرگز به مسائل فرقه ای علاقه ای نداشته.
‫ایشون دیوید هستن، ‫همونی که از پشت تلفن باهاش صحبت کردیم.
‫فکر می کنیم که ‫این قضیه شاید یه ربطی به...
‫اونایی که ‫گروگان گرفتنش، داشته باشه.
‫شاید اهریمن پرستا...
‫می شه ‫یه نگاهی به کامپیوترش بندازم؟
‫رمز عبورش رو نداریم.
‫روی میزش ‫چندتا عبارت حک شده پیدا کردیم.
‫ولی جواب ندادن.
‫سعی کردیم همه اشون ‫رو با حروف بزرگ بنویسیم، خط تیره ها رو لحاظ نکنیم...
‫ولی...هیچکدوم فایده ای نداشتن.
‫سلام.
‫- سلام مامان. ‫- سلام.
‫- سلام مامان. ‫- مدرسه چطور بود؟
‫یه تصادف شد...
‫که تنها بازمانده اش ‫یه بچه کوچولو بود.
‫سلام مامان.
‫می شه ‫از سقوط هواپیما جون سالم به در برد؟
‫همه نمی میرن؟
‫گمونم ‫به وخامت سقوط بستگی داره.
‫فرقی می کنه ‫که دعا کنی یا نه؟
‫فکر نکنم.
‫چیکار می کنی؟
‫دارم سعی می کنم ‫بفهمم «اِل گیم» چیه.
‫«اِل گیم»، اسپانیاییه؟
‫نمی دونم.
‫قضیه کاریه؟ یا...
‫به روحی، چیزی، مربوط می شه؟
‫«8-4-2-13-1».
‫- این چیه؟ ‫- بذار ببینم.
‫نمی دونم. ‫ممکنه رمز عبور کامپیوتر یه نفر باشه.
‫توی اینترنت نمی تونم چیزی پیدا کنم.
‫اوه، ‫همون بازی آسانسوره.
‫- چی؟ ‫- شرط می بندم درست می گی.
‫اینا طبقه هایی ان ‫که باید بری.
‫شنیده ام ‫آدما بخاطر این بازی می میرن.
‫وایسین، ‫بازی آسانسور دیگه چیه؟
‫یه بازی ژاپنیه. ببین.
‫شما ‫اینا رو از کجا می دونین؟
‫مامان، ‫این بخشی از تحصیلاتمونه. داریم بزرگ می شیم.
‫نه، نمی شین!
‫سلام. ‫به بخش دستورالعمل های...
‫بازی آسانسور خوش اومدین.
‫اگه شجاعین و ‫می خواین شانستون رو امتحان کنین،
‫به اینا نیاز دارین.
‫یه ساختمون حداقل 13 طبقه.
‫و یه آسانسور خالی.
‫- سوار آسانسور شین. ‫- مامان، داری روی این پرونده کار می کنی؟
‫خب، ‫هدف این بازی چیه؟
‫- که آخرش بری جهنم. ‫- چی؟
‫- هیس! فیلم رو نگاه کن. ‫- به جاش، دکمه طبقه چهارم...
‫رو بزنین. ‫وقتی رسیدین،
‫باز هم پیاده نشین، ‫ولی وقتی درا شروع به بسته شدن کردن،
‫دستتون رو ببرین بیرون ‫و جلوی بسته شدن کاملشون رو بگیرین.
‫شنیده ام که ‫این مهم ترین بخشه.
‫دکمه طبقه دوم رو بزنین.
‫پیاده نشین. به جاش...
‫دکمه طبقه سیزدهم ‫رو بزنین، همزمان...
‫دکمه زنگ اضطراری ‫رو هم نگه دارین.
‫نه، ‫اون مهم ترین بخششه.
‫وقتی به ‫طبقه سیزدهم رسیدین،
‫می بینین ‫که یه زن عجیب سوار می شه.
‫نگاهش نکنین. ‫باهاش چشم تو چشم نشین.
‫اگه باهاش چشم تو چشم بشین، ‫دیگه هیچوقت نمی تونین جهنم رو ترک کنین.
‫حالا که ‫اون یکی زن کنارتونه،
‫دکمه طبقه اول رو بزنین.
‫یه زنگ خطر به صدا درمیاد ‫و سپس می بینین که وارد...
‫منطقه زیرین شده این.
‫اونجا تاریکه، در دوردست...
‫یه صلیب سرخ می بینین.
‫برین بیرون. ‫یه نگاهی به اطراف بندازین.
‫بیشتر از ‫12 دقیقه اونجا نمونین.
‫اگه بمونین، ‫ارواح شرور میان سراغتون.
‫در واقع، اگه ‫توی هر کدوم از بخش های این بازی اشتباهی انجام بدین...
‫ارواح شرور میان سراغتون.
‫خیله خب. ‫این رو بعدا می بینم...
‫نه، نه، نه! ‫مامان، مامان. بیخیال.
‫مامان، نمی تونی ‫یه چیزی رو نصفه کاره ول کنی.
‫خیلی ها پرسیده ان که ‫ارواح شرور چطوری میان سراغم؟
‫در این مورد ‫اختلاف نظرهای زیادی وجود داره،
‫ولی اکثرا ‫معتقدن که منظور، ارواح همه...
‫افرادی ‫هستش که توی اون ساختمون مرده ان.
‫خیله خب، نه، ‫باید همین الان امتحانش کنیم.
‫اصلا ‫با زن سفیدپوش چشم تو چشم نشین.
‫و به هیچ وجه،
‫بازی رو ‫از وسطش متوقف نکنین.
‫اگه ‫انقدر بدشانس بودین که ارواح اومدن سراغتون...
‫این رو ‫یه جایی توی اتاقتون بکشین.
‫زن سفیدپوش ‫خیلی باحال به نظر میاد.
‫شرط می بندم ‫ارواح شرور سراغ خیلی ها رفته ان.
‫شرط می بندم ‫این زنه خیلی ها رو کشته.
‫- شاید بهتر باشه بازی کنیم. ‫- آره.
‫یعنی هر جایی ‫می شه بازی کرد؟
‫این کار مامانه. بیخیال.
‫خودتون می دونین که ‫دلتون می خواد امتحانش کنین. بیخیال.
‫- شاید. ‫- من می دونم،
‫تو هم می دونی، ‫همه امون می دونیم.
‫باشه بن، آره.
‫20 دقیقه دیگه ‫اونجا می بینمت. عالیه. خداحافظ.
‫چیکار می کنین؟ شبیه...
‫- کودکان ذرت شده این. ‫- آخ.
‫- ما هم میایم. ‫- نخیر، نمیاین. این مسئله کاریه.
‫برای همین ‫می خوایم بیایم.
‫بازی آسانسور!
‫لین، مراقب دخترا باش، ‫بابت پرستاری بهت پول می دم.
‫ای کاش ‫حس و حالش رو داشتم.
‫مامان، ‫متاسفانه فکر می کنم سنم برای این کار خیلی کم باشه.
‫لکسیس، ‫معلم ریاضیت 10 دقیقه دیگه میاد.
‫ولی مامان، ما که ‫کلاس نداریم. ما می تونیم بیایم.
‫این منصفانه نیست. مامان!
‫ما فقط از تو باهوشتریم.
‫خیله خب، بسه.
‫قول می دم ‫دفعه بعدی ببرمت، باشه؟
‫ایول! بریم!
‫خداحافظ، ‫اصلا دوست ندارم جات باشم!
‫خداحافظ!
‫پس این لحظه ناپدید شدن اونه؟
‫آره. ‫اوناهاش.
‫سوار آسانسور می شه، ببینین.
‫این رو ‫به پلیس هم نشون دادین؟
‫آره. ببینین. ‫باید اون طبقه بیاد بیرون.
‫- شما هم این رو می بینین؟ ‫- خیلی عجیبه.
‫- برو اونور بابا. ‫- نه، نه، نه. دخترا، دخترا،
‫دخترا، دخترا، ‫دخترا، دخترا، صحبت کرده بودیم. صحبت کرده بودیم.
‫اشکالی نداره. ببینین.
‫اصلا باز نمی شه.
‫فیلم بقیه طبقه ها رو هم دارم،
‫اونا هم هیچوقت ‫باز نمی شن. و حالا...
‫این 10 دقیقه بعده.
‫اون نیست.
‫- وای. ‫- توی منطقه زیرینه.
‫می دونم، ‫برای همین گفتم «وای».
‫داشت با من ‫حرف می زد، نه تو.
‫باشه، هیس. ‫پلیس ها در این مورد چی گفتن؟
‫روی طبقه بالایی که ‫سقفه، دوربین امنیتی نداریم.
‫فکر می کنن اونجا ‫اومده بیرون و بعدش از پله ها رفته پایین.
‫- چرا؟ ‫- چون توضیحی براش ندارن.
‫اون توی منطقه زیرینه، ‫منتظر ماست که نجاتش بدیم.
‫مامان، ‫باید نجاتش بدیم!
‫«فیلم با زیرنویس در سایت هکس دانلود» ‫مترجم: شهریار نادرمحمد
‫این چیه؟
‫تسبیحت.
‫چه مهربون. ‫فقط واسه خودمه؟
‫هر کسی که ‫بهش مشاوره روحانی می دیم، یکی از اینا می گیره.
‫بازش کن.
‫- شاید بعدا بازش کنم. ‫- نه، الان.
‫انتظار داری ‫آتیشی، چیزی، بگیرم؟
‫هیچ انتظاری ندارم.
‫مسیح ‫انگار ناراحته.
‫بندازش دور گردنت.
‫نه، نه! نه! نه.
‫بهم میاد؟
‫ازت می خوام صبح و شب ‫با اون تسبیح دعا کنی.
‫بفرما. ‫این ها اشعار «شاد و مرموز» هستن.
‫خیله خب.
‫آقای مشاور روحانی، ‫یه سوال در مورد کلیسا...
‫ازت داشتم.
‫چرا رفتار کلیسا ‫با اعضای آفریقایی-آمریکاییش، انقدر بده؟
‫آخرین باری که ‫چک کردم...امروز صبح بود...
‫توی آمریکا، ‫فقط 250ـتا کشیش سیاهپوست هستن.
‫که یعنی ‫شما یه نمونه نادر و عجیبی.
‫این باعث می شه ‫چه احساسی پیدا کنی؟
‫که مثال زدنی ام.
‫تا حالا ‫اسم پدر ویلیام ایچسون به گوشت خورده؟
‫- بله. ‫- خوبه.
‫همین امروز صبح ‫داشتم در موردش مطالعه می کردم.
‫یه کشیش آرلینگتونی که ‫بابت سوزوندن صلیب های...
‫توی حیاط سیاهپوستا و ‫یهودی ها برای کو کلاکس کلن، دستگیر شده بود.
‫سال 1974.
‫آره، ‫ولی همین چهار سال پیش،
‫60 درصد از ‫کاتولیک ها به ترامپ رای دادن.
‫فقط 26 درصد از ‫کاتولیک های هیسپانیک این کار رو کردن.
‫بخاطر مسئله سقط جنینه.
‫شاید.
‫دفعه بعدی که ‫سر یکی از کلاس های سمینارت بودی،
‫ببین دور و برت ‫چقدر شاگرد سفیدپوست هست.
‫کلی سفیدی می بینی.
‫حدس می زنم ‫اونا به تو به چشم کارمندی که باعث تنوع نژادی می شه، نگاه می کنن.
‫این کاری که ‫داری می کنی رو ببین...ارزیابی.
‫حتما ده ها کشیش دیگه ‫هم هستن که...
‫می خوان ارزیاب بشن...
‫ولی کلیسا ‫فقط یه کشیش سیاهپوست می خواست.
‫برای حفظ ظاهره.
‫خیله خب. ‫وقت جلسه امروزمون تموم شد.
‫چیزی که نمی فهمم...
‫اینه که ‫چطوری با نژادپرستی اینجا کنار میای؟
‫سه روز دیگه می بینمت.
‫اون رو هم درنیار.
‫- خیله خب، من دکمه ها رو می زنم. ‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫- تو همیشه... ‫- من از همه بزرگترم!
‫نه، نه، نه، نه ‫نه، نه. همه بیرون.
‫همه بیرون.
‫- چی؟ ‫- اگه می خواین، من می تونم ازشون مراقبت کنم.
‫این منصفانه نیست!
‫همه برن تو.
‫- خیله خب، من دکمه ها رو می زنم. ‫- نه، نه، نه، من می زنم!
‫فقط بن ‫دکمه ها رو می زنه.
‫بن باشکوه!
‫بله، بنده قادر مطلقم. ‫خیله خب، برو بریم.
‫- اولی چیه؟ ‫- طبقه هشتم.
‫- هشتم.
‫خیله خب. برو که رفتیم!
‫- خیله خب. ‫- این ما رو می بره جهنم؟
‫اگه قبل از ‫اتمام، کسی سوار نشه.
‫اوه...
‫- بیاین. ‫- خیله خب، نباید پیاده شیم.
‫- طبقه چهارم رو می زنیم. ‫- اوه.
‫- خیله خب. طبقه چهارم. ‫- باشه.
‫- برو که رفتیم. طبقه چهارم. ‫- خیله خب.
‫احساس حماقت می کنی؟
‫من در حین این کار ‫همیشه احساس حماقت...
‫می کنم.
‫خیله خب، ‫بیرون نمی ریم،
‫ولی وقتی درا ‫شروع به بسته شدن کردن...
‫دستامون رو ‫می بریم بیرون و جلوشون رو می گیریم.
‫- خیله خب. ‫- ای وای، مامان!
‫نه!
‫- مامان، باید حواست رو جمع کنی! ‫- ببخشید.
‫- حواست باشه دیگه. ‫- خیلی ببخشید.
‫خیله خب. باشه. ممنون.
‫- حالا کجا بریم؟ ‫- طبقه دوم.
‫طبقه دوم، ‫داریم میایم.
‫ترسناک شده ها!
‫جهنم، ‫داریم میایم.
‫خیله خب، ‫حالا طبقه سیزدهم.
‫و دکمه زنگ اضطراری ‫رو هم همزمان می زنیم.
‫دکمه سیزدهم نداره.
‫انگار ‫این ساختمون، خرافاتیه.
‫خب خدایان آسانسور، ‫الان چیکار کنیم؟
‫خب، ‫طبقه چهاردهم از نظر فنی طبقه سیزدهمه، درسته؟
‫پس می تونیم ‫به جاش دکمه چهاردهم و زنگ رو با هم فشار بدیم.
‫- باشه، خوبه. ‫- باشه.
‫باشه.
‫اوه.
‫- این خوب نیست. ‫- یا خدا، چقدر صداش بلنده.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫آره، ببخشید، ‫دستمون به دکمه خورد.
‫اینجا یکی منتظره ‫از آسانسور استفاده کنه ها.
‫- ساکت! ‫- خیلی ببخشید. الان میایم پایین.
‫الان قراره ارواح شرور بیان سراغمون؟
‫ولی مشکل از ما نبود که. ‫اینجا طبقه سیزدهم نداره.
‫- آره. ‫- بچه ها، شتر دیدین ندیدین. باشه؟
‫هر اتفاقی که توی آسانسور میفته...
‫حرفش از ‫آسانسور خارج نمی شه.
‫به سقف نرفتیم. ‫برای همین جواب نداد.
‫فکر کنم باید ‫دکمه طبقه دوازدهم رو بزنیم، نه چهاردهم.
‫شاید، ‫شاید طبقه دوازدهم بود.
‫این کار رو نکنین.
‫جواب می ده.
‫چی جواب می ده؟
‫بازی آسانسور. ‫دارین همون بازی رو می کنین دیگه؟
‫نکنین. ‫خطرناکه.
‫فیلیشیا ‫بهترین دوست من بود.
‫مامان، مامان، مامان، ‫مامان، مامان، نکن، نکن.
‫می دونی ‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫لین، هیس.
‫واقعا می دونی ‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫شماها کارآگاهی، چیزی هستین؟
‫یه گروه سرود هم هستیم.
‫داریم ناپدید شدن وایت رو بررسی می کنیم.
‫وایت ‫اون بازی رو کرد.
‫پس واقعیه؟
‫اون و فیلیشیا ‫بهش علاقه داشتن.
‫اون عاشق وایت بود.
‫بعدش هم ‫وایت آب شد و رفت زیر زمین.
‫داشت بازی می کرد، ‫ولی هیچوقت برنگشت.
‫فیلیشیا هم ‫برای همین می خواست سوار آسانسور اینجا بشه،
‫تا همون کار رو بکنه.
‫پس اون هم ناپدید شده؟
‫خب، ‫پلیس ها فکر می کنن با هم فرار کرده ان.
‫ولی اون نمی خواست ‫عاقبتش مثل نامزدش بشه،
‫واسه همین تمام مدت ‫از طریق گوشی با من در ارتباط بود،
‫تا اگه مشکلی پیش اومد، من بدونم.
‫می خواین بشنوین؟
‫- بله. ‫- بله، حتما.
‫خیله خب، ‫الان دارم دکمه اول رو می زنم.
‫این فیلیشیاست. ‫وقتی رفت بالا، من توی لابی منتظر موندم.
‫خیله خب، ‫حالا طبقه چهارم.
‫فیلیشیا، مراقب باش، باشه؟
‫هنوز که چیزی نشده.
‫ولی اگه چیزی شد، ‫به پدر و مادرم بگو که دوستشون دارم.
‫انقدر قضیه رو احساسی و غم انگیز نکن.
‫چیزیت نمی شه.
‫خیله خب، ‫نمی دونم چیکار کنم. طبقه سیزدهمی در کار نیست.
‫باشه، ‫برگرد پایین.
‫نه، وایسا، صبر کن.
‫بذار فکر کنم.
‫اگه وایت اینجا بود ‫چیکار می کرد؟ اگه...
‫فیلیشیا؟ دوباره حرفت رو تکرار کن.
‫- نشنیدم چی گفتی. ‫- الو؟
‫گفتم این دو رو می زنم ‫و بعدش هم دکمه زنگ.
‫زدمش، زدمش!
‫فیلیشیا، چی شده؟
‫تموم شد؟ نه...
‫می ریم خونه.
‫- می ریم خونه. ‫- نه! آخ، آخ، آخ.
‫- هیس! من نمی خوام برم خونه. ‫- خونه، خونه، خونه.
‫مامان، ‫باید این قضیه رو حل کنیم.
‫یه فکری به ذهنم رسیده.
‫یه دوستی دارم ‫که می تونم ازش بپرسم.
‫بعدا می بینمتون.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خیله خب.
‫باید بستنی بخریم!
‫سلام ونسا.
‫می شه صحبت کنیم؟
‫خدا از مشکلات شما بزرگتره.
‫خدا از مشکلات همه مردم دنیا بزرگتره.
‫از این بزرگتره.
‫خیله خب، ‫از زبان بدن، استفاده موثری کردی.
‫دیوید؟
‫خیلی ها قبول دارن که ‫گناه اولیه آمریکا، نژاده،
‫برده داریه.
‫- ثروت عظیم آمریکا... ‫- دیوید،
‫فکر می کردم ‫موعظه ات در موردت محبت خداست.
‫هست. فقط دارم ‫بحثم رو از موضع نژاد شروع می کنم.
‫خوشم اومد که ‫داری سعی می کنی به مشکلات روز بپردازی.
‫فقط نگران برداشت بقیه از حرفای جنجالی ای هستم...
‫که صرفا ‫بابت جنجالی بودن مطرح می شن.
‫این موعظه ‫اینطور نیست.
‫خب، ‫شاید بخوای مقدمه ات رو اصلاح کنی.
‫«نژاد» از اون کلماتیه که می تونن...
‫ذهن مردم رو ‫نسبت به پیام واقعیت، ببندن.
‫ولی...پیام واقعیم، نژاده.
‫پس قضاوت زودهنگام نمی کنم.
‫بفرما.
‫چیه؟
‫عمرا اگه ‫بذارن این موعظه رو بکنی.
‫انقدر اصلاحش می کنن تا بگی...
‫«خدا یعنی عشق و محبت.»
‫دیوید، ‫سال سوم.
‫کوین، ‫سال چهارم.
‫تو همونی هستی ‫که هیچوقت نمیاد کلاس.
‫آره، ‫ولی من رو گذاشته ان یکم کار ارزیابی بکنم.
‫دارن آماده ات می کنن.
‫واسه چی؟
‫واسه این که ‫یه نماد بشی.
‫نماد امید سیاهپوست ‫و بزرگ کلیسای کاتولیک.
‫امشب ‫می خوام یه دورهمی بگیرم.
‫چندتا کاتولیک یاغی.
‫دوست داری بیای؟
‫حتما.
‫خیله خب، ‫اومدم. چی می خوای؟
‫یه دقیقه از وقتت.
‫بن، ‫یه ماه بهم زنگ نزدی.
‫بعدش یهویی...
‫و می خوام معذرت خواهی کنم.
‫باشه. می بخشمت. مراقب خودت باش.
‫بازی آسانسور.
‫مجتمع مسکونی آنسولینا. ‫شمال غرب شهر.
‫یه بچه یه سال پیش ‫اونجا گم شده.
‫نامزدش هم ‫یه ماه بعد غیبش زده.
‫تو از کجا ‫از بازی آسانسور خبر داری؟
‫بهترین دوست دختره ‫تماسش رو با گوشیش ضبط کرده.
‫این قضیه فقط ‫در مورد پرونده است، نه خودمون.
‫می دونم.
‫چطوری ضبط کرده؟
‫صوتی.
‫به منطقه زیرین رسیدن؟
‫مطمئن نیستم. ‫می خوای بشنوی؟
‫الو؟ گفتم ‫این دو رو می زنم و بعدش زنگ خطر.
‫زدم، زدم!
‫فیلیشیا، چه اتفاقی داره میفته؟
‫نظرت چیه؟
‫میای؟
‫آره.
‫آنسولینای بزرگ و معروف. ‫(تورهای اشباح گاتام)
‫سال 1907، ‫یکی از گرون ترین...
‫و روح زده ترین ‫ساختمونای شمال غرب بوده.
‫در جریان آنفلوانزای اسپانیایی، ‫323 نفر اینجا مردن...
‫و توی سردابه ‫که خنک بود، انبار شدن...
‫تا بعدا بشه جمعشون کرد. ‫اونا هنوز اینجا پرسه می زنن.
‫یه داستانی ‫در مورد آسانسورش نمی گن؟
‫ممنون که پرسیدین. ‫سال 1963، یه دختر 14 ساله...
‫سگش رو آورده بود پیاده روی.
‫سوار آسانسور شده بود، ‫ولی سگش از لای درا که داشتن بسته می شن، بیرون رفت.
‫دختره سعی کرد ‫جلوی پایین رفتن آسانسور رو بگیره،
‫ولی لای درا گیر کرد.
‫به سختی تلاش کرد بره بیرون...
‫ولی آسانسور ‫همون لحظه رفت پایین.
‫درسته. ‫دختره رو نصف کرد.
‫اون 10 دقیقه زنده موند، ‫یه افسانه هست که می گه...
‫اون مدام سگش رو ‫صدا می زد: «تیفانی! تیفانی!».
‫از اون موقع، ‫ساکنین ساختمون صداش رو می شنون...
‫که توی راهروها ‫روی زمین می خزه و خودش رو می کشه.
‫اسمش رو ‫دختر «تکه تکه» گذاشته ان،
‫چون شبا ‫همچین صدایی درمیاره.
‫«تکه...تکه...تکه...»
‫در همین حین ‫با استفاده از ناخناش...
‫خودش رو ‫روی زمین راهروها می کشه.
‫الان می تونین عکس بگیرین.
‫برای همین ‫بهش می گن دختر تکه تکه.
‫این صداییه ‫که موقعی که خودش...
‫رو روی زمین راهروها می کشه، ‫از ناخناش درمیاد.
‫عجب، ‫نمی دونم چی بگم.
‫عجب داستانی.
‫پس ونسا فکر می کنه ‫باید بازی رو تموم کنیم...
‫وگرنه روح زده می شیم.
‫کدوم روح؟
‫دختر تکه تکه کن.
‫ولی اگه ‫طبقه سیزدهمی در کار نیست، چطوری بازی رو تموم کنیم؟
‫- مامان! ‫- لعنتی!
‫یا پیغمبر.
‫- ببخشید. ‫- نه، نه، نه.
‫کارم دیگه ‫تقریبا تموم شده. دارم می رم بیرون.
‫راستش، ‫اشکالی نداره یه ساعت دیگه هم بمونی؟
‫چون...من باید برم...به یه کاری برسم.
‫- حتما. ‫- عالیه.
‫- عزیزم؟ ‫- جان؟
‫می خوام ‫باز هم این کار رو بکنم، منظورم مراقبت از بچه هاست.
‫فقط نگران اینم ‫که شبا باید رانندگی کنم، چون دیروقته.
‫وای خدا. ‫شما برو. من خونه می مونم.
‫نه، نه. ‫منظورم این نبود.
‫می خواستم بدونم می شه...
‫برای دفعه بعدی ‫یه تخت توی دفتر کارت بذارم یا نه.
‫اینطوری نزدیک اینجام ‫و اگه نیاز داشتی، می تونم بیام.
‫الزامی نیست دائمی باشه.
‫فقط برای همچین وقتایی ‫که تا دیروقت باید بمونم.
‫باشه، ‫بهش فکر می کنم.
‫باشه. خیله خب. ممنون.
‫حقیقتش... ‫فقط می خوام نزدیک نوه هام باشم.
‫به توصیه روانشناسم...
‫کمک!
‫کمکم کنین!
‫کمک! ‫یکی کمکم کنه!
‫گیر کرده ام!
‫کمک!
‫کورت، منم، کریستن. ‫ببخشید، یه مسئله اضطراری پیش اومده.
‫دارویی که ‫تجویز کردی باید جلوی توهمات رو می گرفت.
‫آره، این کار رو نمی کنه. ‫توهمات بیشتری ایجاد می کنه.
‫برادر دیوید.
‫اومدی.
‫خیله خب.
‫وقتشه ‫بندازمت وسط یه بحث.
‫آماده ای؟
‫آره. ‫به نظر پایانی بی نقص برای شبم باشه.
‫تو برای اونا ‫مثل یه برگ انجیر می مونی.
‫ای خدا، ‫باز شروع شد.
‫خودتون ‫اسمش رو چی می ذارین؟
‫همچین نهادهایی ‫که اکثرا سفیدپوست محورن، مثل کلیسای کاتولیک...
‫وقتی می گی ‫فکر می کنی می تونی تغییرشون بدی، مسخره ات می کنن.
‫و هر وقت ‫یکی بهشون می گه نژادپرستن،
‫به شما دوتا اشاره می کنن و می گن...
‫«اوه، ببینین، ما کشیشای سیاهپوست داریم.»
‫لوگان، خودت چیکار می کنی؟ ‫هر دفعه که می بینمت...
‫درگیر یه نهضت جدید شده ای، ‫دنباله روی یه ناجی دیگه شده ای.
‫اگه از ‫چیزی خوشت نیاد، خیلی راحت می کشی کنار.
‫- این چه مشکلی داره؟ ‫- اصلا مسئولیت پذیر نیستی.
‫کلی طرفداری برنی سندرز ‫رو می کنی. بعدش می گی خودفروخته است.
‫می گی «زندگی سیاهان هم اهمیت داره» ‫برای اینه که یه عده نشون بدن چقدر با فضیلتن و بعدش می ری سراغ بعدی.
‫برادر، ‫همه اش به چیزای مختلف می پیوندی و بعدش ولشون کنی.
‫نه، نه، نه. ‫من هیچوقت از کسی که...
‫لیاقتش رو ‫نداره، تبعیت نمی کنم.
‫من یه سرباز نیستم. ‫کسی نیستم که بذاره...
‫چیزی که ‫بهش اعتقاد نداره، نماینده اش باشه.
‫ولی من بهش اعتقاد دارم.
‫کلیسای کاتولیک؟
‫و خدا. ‫عیسی مسیح، پسرش.
‫پطرس، سنگ خارا. ‫اعتقادنامه نیقیه.
‫خلاصه همه چیز.
‫یا خدا.
‫عجب پیشرفتی.
‫عمو تام ‫به پدر تام تبدیل می شه.
‫آروم، آروم، آروم باش، دارمش.
‫دارمش.
‫ولم کن...
‫رفیق، خوبی؟
‫بهتره برم.
‫آره.
‫از دیدن همه اتون خوشحال شدم.
‫آهای.
‫آروم باش. ‫من طرف توئم.
‫فقط یه سوال دارم.
‫پسر، ‫الان توی حس و حال حرف زدن نیستم.
‫من به خدا ‫و مسیح اعتقاد دارم.
‫یکی از ‫کشیشای کلیسای گاسپل کویینزم.
‫گاسپل فور اسکوئر. ‫توی خیابون هفدهمه.
‫بیا اونجا، ‫فکر کن خونه خودته.
‫ما کاری که ‫کلیسای کاتولیک نمی کنه رو می کنیم.
‫طبقه سیزدهمی در کار نیست.
‫پس اگه ‫طبقه سیزدهمی نباشه، چطوری بازی رو ادامه می دیم؟
‫امتحان کردین که ‫آسانسور رو بین طبقات نگه دارین؟
‫بله، ‫من این کار رو کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫چی شد؟
‫هیچی.
‫شاید ‫شماره طبقات رو عوض کردن تا کسی بازی نکنه.
‫موفق باشین.
‫خب، ‫چی توی فکرت می گذره؟
‫نمی دونم.
‫دیوید، ‫من نگران موعظه اتم.
‫سعی کن ‫مسائل نژادی رو تقلیل بدی و با دقت و ظرافت بیشتری بیان کنی.
‫- بحث نژاد، آدما رو برانگیخته می کنه. ‫- پدر، اگه تقلیلش بدم...
‫اثرگذاریش رو از دست می ده.
‫این موعظه رو ‫قراره توی یه کلیسای واقعی بکنی.
‫توی یه مراسم عشای ربانی واقعی.
‫می دونم. ‫برای همین هم به عنوان یه امتحان واقعی ازش استفاده می کنم.
‫یه امتحان واقعی...؟
‫پیغام صلح خداوند.
‫تو جایگاه خودت...
‫و ارزشت برای کلیسا ‫رو بالا می دونی؟
‫بله.
‫خیله خب. ‫نمی دونم چیکار کنم. طبقه سیزدهی در کار نیست.
‫وایسا. ‫بذار فکر کنم.
‫اگه وایت بود ‫چیکار می کرد؟ اگه...
‫آره، اگه ‫اون بود چیکار می کرد؟ طبقه سیزدهی در کار نیست.
‫فیلیشا؟ دوباره بگو. ‫نشنیدم چی گفتی.
‫الو؟ گفتم...
‫این دو رو می زنم و بعدش زنگ خطر.
‫خیله خب، ‫دو و زنگ خطر رو می زنم.
‫«این دو رو می زنم و بعدش زنگ خطر».
‫شماره یک و شماره سه، ‫با هم می شن سیزده.
‫طبقه دو رو نمی گه.
‫منظورش دوتا کلمه است.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫سلام؟
‫سلام؟!
‫سلام؟
‫سلام. آهای.
‫سلام. سلام. سلام.
‫سلام.
‫نه.
‫نه. نه. نه. نه.
‫نه! نه! نه.
‫نه.
‫پس ‫موعظه ات رو اصلاح نکردن؟
‫نه، ‫تلاششون رو کردن.
‫آفرین به تو.
‫پس کلیسا ‫اونقدری که می تونه نژادپرست باشه، نیست.
‫آره، ‫انگار اینطوریه.
‫نه، ‫می دونی چرا اصلاحش نکردن؟
‫نیازی نبود.
‫این هم ‫مراسم عشای ربانیت.
‫امروز، در ششمین هفته ‫از اوقات عادی، از یکی از...
‫پرشورترین سخنرانامون خواسته ام...
‫که موعظه کنه.
‫فقط ‫دو ماه تا انتصابش مونده،
‫پس ‫لطفا ازش حمایت کنین.
‫دیوید.
‫خیلی ها قبول دارن...
‫که گناه اصلی آمریکا، نژاده...
‫نژادپرستیه.
‫ثروت عظیم آمریکا، ‫با زحمت های آدمایی...
‫که ‫از سرزمین مادریشون ربوده شده...
‫و ‫به بردگی فروخته شدن، به دست اومده.
‫- خیلی ممنون. خدا حفظتون کنه. ‫- عالی بود. ممنون.
‫پدر دیوید، ‫طعنه های تند و تیزی زدی. خوشم اومد.
‫خب، ‫باید جلوی چرت زدن حضار رو می گرفتم.
‫کل 20 نفرشون ‫هم باهات حال کردن.
‫لیلند.
‫باید حمایتم از ‫مشاور روحانیم رو نشون می دادم.
‫بنه. ‫چند بار بهم زنگ زده.
‫- الو؟ بن؟ ‫- کریستن، سلام، منم.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫- کریستن! ‫- بن!
‫چی؟
‫چه عجیب.
‫به من هم ‫سه بار زنگ زده.
‫قرار بود ‫اینجا همدیگه رو ببینیم.
‫به نظرت چی شده؟
‫آخرین بار ‫کی دیدیش؟
‫دیشب. ‫در مورد بازی آسانسور صحبت کردیم.
‫کریستن! کریستن!
‫صدام رو می شنوی؟
‫صدام رو می شنوی؟!
‫این هم خوب نیست. ‫(باتری کم است - 10 درصد از باتری باقی مانده)
‫خب، ‫واسه شما چقدر طول کشید؟
‫وایت اول مرد، درسته؟
‫درسته.
‫احتمالا ‫یه ماه اینجا بوده و بعدش فیلیشیا...
‫از اون در اومده تو، آره؟
‫وقتی آسانسور رسید، ‫فکر کرد که بالاخره نجات پیدا کرده.
‫داد زد که ‫دختره در رو باز نگه داره،
‫ولی ‫اون فکرش سریع کار نمی کرد.
‫آخه چرا باید ‫در آسانسور رو باز نگه می داشت؟ چون...
‫وقتی دکمه یه آسانسور ‫رو می زنی، میاد!
‫اون رو در آغوش گرفت.
‫یه ماه دیگه، ‫همینطوری که داشت از گشنگی می مرد، اون رو در آغوشش نگه داشت.
‫احتمالا ‫حتی حشرات رو هم دور می کرده.
‫این هم ‫وضع منه، هیچکس رو ندارم که بغل کنم.
‫و ‫گروه حشرات دخل من رو هم میارن.
‫من که پیشتم.
‫آره، ‫فقط همین رو کم داشتم.
‫بن، بن، بن.
‫اومده ام ‫بهت قوت قلب بدم.
‫ای خدا. ‫عجب کابوسی.
‫(صحبت به زبان هندی)
‫تو این رو ‫چطوری بلدی؟
‫چون وقتی بچه بودی، ‫مامان بزرگت این رو همیشه خدا بهت می گفت.
‫اون موقعی که ‫گارشانا بودی، یادته؟
‫معنیش رو یادته؟
‫«مردگان ‫توی گورهاشون شکنجه می شن،
‫انقدر که ‫حیوونا صداشون رو می شنون.»
‫این یه حدیثه.
‫اَه، ‫آخه این چیه به بچه می گن؟ خیلی وحشتناکه.
‫می خواست ‫مراعات کنم.
‫اون کار چقدر جواب داد؟
‫بیا بن، راحت باش.
‫دراز بکش، آروم باش.
‫و از ‫10 درصد آخرت برای نوشتن وصیت نامه ات استفاده کن.
‫دوباره بگو. ‫نشنیدم چی گفتی.
‫الو؟
‫گفتم این دو ‫و بعدش زنگ خطر رو می زنم.
‫طبقه دو رو امتحان کردی؟
‫زنگ خطر رو هم زدم.
‫دقیقا از بن برمیاد که برگرده اینجا...
‫و سعی کنه ‫بفهمه چی به چیه.
‫اگه ‫طبقه دوم نیست، پس چیه؟
‫چقدر مهربون.
‫«کریمه، خیلی دوستت دارم».
‫می دونی ‫دیگه چی عالیه؟
‫وقتی بمیری، ‫بقیه احساس گناه می کنن.
‫نگران می شن که ‫وقتی زنده بودی، رفتارشون باهات به اندازه کافی خوب نبوده.
‫- پس آفرین. ‫- هیس!
‫بهش بگو ‫آخر کاری به مسیح ایمان آوردی.
‫اینطوری ‫حسابی به هم می ریزه.
‫آخی. «کریستن... ‫(دیوید، ممنون که دوستم بودی.)
‫دلم بیشتر از ‫همه برای تو تنگ می شه.»
‫خوبه. ‫(کریستن، از همکاری باهات لذت بردم. از طرفم با دخترات...)
‫شاید بتونی ‫یه چیزی بهشون بدی که به یادشون بمونی.
‫جسد پوشیده از حشراتت.
‫وقتی مردی، ‫ازت عکس می گیرم.
‫ای خدا.
‫این ‫دیگه اوج دوروییه. جدا؟
‫می دونی ‫چرا مفیدی؟
‫من؟
‫آره.
‫می دونم ‫علیه چی دارم مبارزه می کنم.
‫بن؟
‫در آسانسور رو باز نگه دارین!
‫اومدین دنبالم، ‫پیدام کردین.
‫رفیق، دیگه چیزی نیست. ‫بن، چیزیت نشده.
‫حالت خوبه.
‫چیزی نشده.
‫مامان؟
‫توی کارت ‫واقعا با هیولاها روبرو می شی؟
‫لیلای عزیز...
‫البته که ‫با هیولاها سر و کار داره.
‫آنچه خواهید دید...
‫با ‫چند نفر آشنا می شین.
‫آدمایی هستن ‫که کارهای هیولاوار می کنن.
‫هنوز ‫چند نفر اون زیر هستن.
‫از تو انتظار نمی ره ‫همچین کارایی بکنی.
‫دیدی؟
‫اگه ‫جنگیر به جنگیری نیاز پیدا کنه، چی می شه؟
‫ما هیچ تسلطی...
‫روی خداوند نداریم.
‫عوضی.
‫سعی کردم ‫بهتون هشدار بدم.
‫یا خدا.
‫تا اون موقع، خوب بخوابین.