سایت فیلم و سریال هکس دانلود با افتخار تقدیم میکند
‫w W w . HexDL . Com
‫[شخصیت ها و اتفاقات این سریال تخیلی بوده ‫و هیچ ارتباطی با واقعیت های تاریخی ندارند.]
‫مچ دستت بهتره؟
‫به نظرم بتونم نقاشی کنم.
‫بیاین شروع کنیم.
‫محقق ها میاد؟
‫میاد. هر طوری بشه خودش رو می رسونه. 10
‫دفعه ی پیش که اومد چی شد؟ 11
‫داشت اون رو می کشت. 12
‫واقعاً فکر می کنی که ‫این دفعه به خوبی و خوشی تموم بشه؟ 13
‫محقق ها خیلی آدم نامردیه. 14
‫حالا که ما مجبوریم ‫مخفیانه این کارها رو انجام بدیم 15
‫اون باید این جوری غیبش بزنه؟ 16
‫ای کاش که مجبور به کشیدن نقاشی نبودیم. 17
‫ای بابا...چطوری می تونی ‫همچین حرف هایی بزنی؟ 18
‫بسه، تمومش کنین! 19
‫اگر نتونیم ما وانگ رو مهر و موم کنیم، 20
‫محقق ها تبدیل به جزوی از ما وانگ میشه. 21
‫مطمئنم که محقق ها می دونه چه حسی دارم. 22
‫برای همین می دونم که میاد. 23
‫قطعاً میاد. 24
‫مهر و موم کردن من فایده ای نداره. 25
‫می ترسی که دوباره زندانی بشی؟ 26
‫انسانی با انرژی آب، 27
‫تقریباً تمام بدنت رو بلعیدم. 28
‫عالیجناب. 29
‫امشب باید به هر قیمتی که شده موفق بشیم. 30
‫اگر این بار هم شکست بخوریم، 31
‫دیگه هیچکی نمی تونه جلوی ‫وحشیگری ما وانگ رو بگیره. 32
‫اگر محقق ها نیاد چه برنامه ای دارین؟ 33
‫مطمئنم که میاد. 34
‫پس خودتون رو آماده کنین. 35
‫از کجا مطمئنید؟ 36
‫محقق ها حلقه ی پادشاه فقید رو داره. 37
‫اون حلقه نابود شده. 38
‫اون حلقه رو نابود کرده و حتماً میاد. 39
‫بده من. 40
‫بسه. 41
‫به من کار نداشته باشین. 42
‫کارتون رو انجام بدین. 43
‫بله، عالیجناب. 44
‫محقق ها اومدن؟ 45
‫هنوز نه. 46
‫ولی به زودی میاد. 47
‫باید در چهار ساعت آینده که ماه سرخ در بالاترین ‫نقطه ی آسمون قرار میگیره نقاشی رو تموم کرده باشین. 48
‫چشم، عالیجناب. 49
‫برای جلوگیری از هر بدیمنی، ‫تا زمان پایان نقاشی درها رو ببندین. 50
‫چشم، عالیجناب. 51
‫خب بیاین رنگ آمیزی رو شروع کنیم. 52
‫باشه. 53
‫مراقب باش. 54
‫پس معامله با هواچا این جوریه. 55
‫خیلی سریع داره پیش میره. 56
‫اگر با چشم های خودم نمی دیدم، باورم نمیشد. 57
‫این رو نگه دار. 58
‫اگر ما وانگ نیاد و مراسم برگزار نشه چی میشه؟ 59
‫امشب پنجمین سیاره ‫از سمت خورشید به سمت ماه حرکت می کنه. 60
‫اگر ماه سرخ امشب رو از دست بدیم، 61
‫انسان ها باید هزار سال دیگه منتظر بمونن. 62
‫ما وانگ باید امشب مهر و موم بشه. 63
‫چون که حلقه رو شکسته نگرانم. 64
‫ما وانگ حتماً برای پیدا کردن ‫چشم هاش هم که شده میاد. 65
‫درسته. 66
‫به خاطر چشم های اهریمنیش هم که شده میاد. 67
‫امشب دیگه جلوم رو نگیر. 68
‫حتی اگر تو هم ما وانگ رو با قدرت متوقف کنی، 69
‫این جنگ تا بینهایت ادامه داره. 70
‫پس مهر و موم کردن تنها چاره ی کاره. 71
‫حالا همه چی به اون بچه ای وابسته ـست ‫که داره نقاشی آسمانی رو می کشه. 72
‫محقق ها اومد. 73
‫- حالا می تونیم مراسم رو شروع کنیم؟ ‫- اومدش. 74
‫ساکت باشین و سر پستتون بمونید. 75
‫برین آماده بشین. 76
‫اومدش. 77
‫خوشحالم که اومدی، ها رام. 78
‫از صمیم قلب خوشحالم. 79
‫باید هر چی زودتر نقاشی رو تموم کنیم. 80
‫عجله کنید. 81
‫محقق ها، بالاخره اومدین. 82
‫عالیجناب. 83
‫خوش اومدین، برین سر جاتون. 84
‫هر چه زودتر من رو بکشید. 85
‫حالتون خوبه؟ 86
‫محقق ها. 87
‫اون مرد محقق ها نیست. 88
‫ما وانگه! 89
‫چشم هام. 90
‫داره به سمت ساختمون بانو هونگ میره. 91
‫داره چه اتفاقی می افته؟ 92
‫خودت چی فکر می کنی؟ 93
‫- ما وانگی چیزیه... ‫- به این کار نگیرین که اون بیرون چه خبره. 94
‫روی نقاشی تمرکز کنید. 95
‫باید نقاشی رو تموم کنیم. 96
‫هیچکی نمی تونه وارد اونجا بشه. 97
‫زود باش و فوراً قلم مو رو بردار. 98
‫پیدات کردم. 99
‫چشم هام. 100
‫نمی تونم ببینم. 101
‫نمی تونم... 102
‫ها رام. 103
‫ها رام. 104
‫ها رام. 105
‫ها رام. 106
‫ها رام. 107
‫ما وانگ رو به ما بسپر، ‫تو باید نقاشی رو تموم کنی. 108
‫بابا... 109
‫سامشین. 110
‫حالا خودم باهات مبارزه می کنم. 111
‫چقدر ساده لوحین. 112
‫بابا... 113
‫دیگه همه چی تموم شد. 114
‫نقاش هونگ، حالتون خوبه؟ 115
‫عالیجناب؟ 116
‫نمی تونم ببینم. 117
‫حالا چیکار کنیم؟ 118
‫منظورت چیه؟ 119
‫هنوز هیچی تموم نشده. 120
‫اگر نقاشی رو تموم کنی، ‫ما وانگ زندانی میشه. 121
‫اون هواچاست؟ 122
‫عجله کن، نقاش آسمانی. 123
‫ما وانگ برمیگرده. 124
‫بدون اینکه ببینه چطوری می خواد نقاشی کنه؟ 125
‫باید یه جوری نقاشی رو تموم کنم. 126
‫عالیجناب، قلم مو رو بدین به من. 127
‫- نقاش هونگ. ‫- زود باشین! 128
‫باید چشم ها و چین و چروک صورت رو بکشم. 129
‫عالیجناب. 130
‫اینجاست. 131
‫حالا که چشم هاش رو ‫به دست آورده هیچی جلودارش نیست. 132
‫مراقب باش! 133
‫توی کاخ پادشاه هستیم. 134
‫هنوزم می تونیم زندانیش کنیم. 135
‫سامشین، روح ببر. 136
‫دیگه کارتون تمومه. 137
‫نقاش هونگ، حالتون خوبه؟ 138
‫بابا. 139
‫لطفاً کمکم کن، بابا. 140
‫بابا... 141
‫چونگی. 142
‫دخترم. 143
‫- بابا. ‫- بله. 144
‫بابا. 145
‫نمی تونم ببینم. 146
‫باید نقاشی پادشاه رو تموم کنم. 147
‫همه چی به من بستگی داره. 148
‫ولی نمی تونم ببینم. 149
‫نگران نباش، دخترم، چونگی. 150
‫به پدرت اعتماد کن. 151
‫فقط مونده چشم هاش رو بکشی. 152
‫حالا دیگه کامل شد. 153
‫واقعاً تموم شد، بابا؟ 154
‫بهت افتخار می کنم، دخترکم. 155
‫حالا دیگه، 156
‫باید برم. 157
‫بابا. 158
‫ازت ممنونم بابا. 159
‫ممنونم. 160
‫شرمنده ام که 161
‫شرمنده ام که 162
‫وقتی که زنده بودم هیچ کاری برات نکردم. 163
‫بابا. 164
‫اون نور... 165
‫یعنی ممکنه که... 166
‫نقاشی پادشاه کامل شد. 167
‫ما وانگ برمیگرده. 168
‫عجله کنید و زودتر مراسم رو شروع کنید. 169
‫باشه. 170
‫همه به من کمک کنید. 171
‫باید نقاشی رو سرپا کنیم. 172
‫بله، عالیجناب. 173
‫نقاش هونگ، بیاین اینجا. ‫قوی باشین. 174
‫یک لحظه... 175
‫ما وانگ. 176
‫حتی اگر به قیمت جونمم ‫که شده تو رو مهر و موم می کنم. 177
‫وقتش رسیده همه چی تموم بشه. 178
‫نه، نباید این کار رو بکنی. 179
‫نه! 180
‫کارت عالی بود چونگی. 181
‫حالا سرنوشت شما با هم بودنه. 182
‫سامشین. 183
‫چطور تونستی این کار رو بکنی؟ 184
‫اعلیحضرت. 185
‫بالاخره همه چی تموم شد. 186
‫کاهن سلطنتی. 187
‫وظیفه ـت رو انجام دادی. 188
‫دیگه می تونی در آرامش باشی. 189
‫بالاخره تموم شد. 190
‫جدی میگین، عالیجناب؟ 191
‫بله. 192
‫هنوز خودمم باورم نمیشه. 193
‫بیناییت برگشت؟ 194
‫محقق ها. 195
‫محقق ها کجاست؟ 196
‫ها رام. ‫ها رام. 197
‫ها رام. 198
‫نقاش هونگ. 199
‫به من تکیه کن. 200
‫چی... 201
‫چونگی. 202
‫چونگی. 203
‫- چونگی. ‫- محقق ها. 204
‫محقق ها. 205
‫محقق ها. 206
‫بانو هونگ. 207
‫محقق ها. 208
‫محقق ها! 209
‫بانو... 210
‫بانو هونگ. 211
‫بانو هونگ. 212
‫آره، خودمم. 213
‫صدمه که ندیدین؟ 214
‫حالتون خوبه؟ 215
‫چشم هات... 216
‫چه بلایی سر چشم هات اومده؟ 217
‫می تونی من رو ببینی؟ 218
‫واقعاً می تونی من رو ببینی؟ 219
‫می بینمت. 220
‫خیلی هم... 221
‫خیلی واضح می بینمت. 222
‫خوشحالم. 223
‫خیلی خوشحالم. 224
‫خیالم راحت شد. 225
‫ولی چشم های تو رو...ما وانگ گرفت؟ 226
‫آره. 227
‫حالا مثل اولین باری که ‫هم رو دیدیم نمی تونم ببینم. 228
‫باید چیکار کنیم؟ 229
‫دیگه حالا بارم روی دوش تو افتاده. 230
‫[پنج سال بعد، سی و چهارمین سال سلطنت پادشاه سونگجو] 231
‫- استاد. ‫- بیخیال دیگه. 232
‫منظورم اینه، چیزی رو یادت نرفته؟ 233
‫چرا این جوری می کنی؟ 234
‫سر صبحی چه قشقرقی به پا کردین. 235
‫چونک بوک، صحر خیر شدی. 236
‫آره، امروز تولد چونگیه. 237
‫راست میگه، چرا یادم نبود؟ 238
‫پس باید تولد محقق ها هم باشه. 239
‫بازم فراموش کردی براش هدیه بخری؟ 240
‫باید برم براش چای زنجبیلی که ‫دوست داره رو کادو پیچ کنم. 241
‫زود باش، خانم. 242
‫چشم، شوهر. 243
‫می بینم که شما هم ‫صبح زود اومدین تا چونگی رو ببینید. 244
‫ولی چرا لباس استادیت رو پوشیدی؟ 245
‫چونگی نمی دونه که رو اعصاب استاد شده. 246
‫دیگه چطوری می تونه پزش رو بده؟ 247
‫هوی. 248
‫خیلی خب، بریم. 249
‫ولیعهد هم با شما میاد؟ 250
‫نه، احتمالاً عالیجناب زودتر رفتن. 251
‫همه ـش دارم بهت میگم که دنبالم نیای. 252
‫ولی من بازم باید از ولیعهد محافظت... 253
‫ساکت... 254
‫ای بابا. 255
‫دهنت رو ببند. 256
‫گفتم ساکت باش. 257
‫چشم. 258
‫صحیح و سالم برمیگردم. 259
‫ببخشید معطل کردم. 260
‫مراقب باش، خانم جان. 261
‫استاد، یه لحظه ببخشید. 262
‫باشه. 263
‫صبح به این زودی شما اینجا چیکار می کنین؟ 264
‫شنیدم که دارین به دیدن نقاش هونگ میرین. 265
‫چه هوای خوبی... 266
‫نه. 267
‫داریم به دیدن خانواده هامون میریم. 268
‫واقعاً؟ 269
‫اگر احیاناً کسی دنبال این کتاب بود بهش بدین. 270
‫این چیه؟ 271
‫دفترچه نقاشی چونگی نیست؟ 272
‫چند وقت پیش توی کارگاه نقاشی پیداش کردم. 273
‫چون دفتر آموزشی خوبی بود نگه ـش داشتم. 274
‫ولی حالا وقتش رسیده که به دست صاحبش برسه. 275
‫وایستا. 276
‫نمی خوای که به دفتر نقاشی سلطنتی برگردی؟ 277
‫من مثل یک نقاش خیابونی دنیا اومدم، ‫پس باید ابرها و جوی های آب رو دنبال کنم. 278
‫نمی تونم توی همچین جای خفه ای زندگی کنم. 279
‫پس خدانگهدار همه ـتون باشه. 280
‫دیگه وقت نداریم، باید بریم. 281
‫- قایق بعدی؟ ‫- چهار ساعت دیگه میاد. 282
‫مطمئنی که به دیدن چونگی میرن؟ 283
‫این بار دیگه اون دختره ی عوضی رو گیرش میارم. 284
‫این چیزیه که پدرم می خواد؟ 285
‫والاحضرت. 286
‫من خوبم. 287
‫فقط یک کم دیگه طاقت بیارین. 288
‫گفتی که امشبه؟ 289
‫بله. 290
‫افرادمون در سرتاسر شهربانی پخش شدن. 291
‫این بار، 292
‫کاری می کنم که تاوان ‫کارهای پنج سال پیششون رو بدن. 293
‫من...زندگیم رو فدای این کار می کنم. 294
‫خب اون دو نفر غیبشون زد. 295
‫منظورت اینکه دوباره نقاش هونگ نابینا شد؟ 296
‫آره، همین رو دارم میگم. 297
‫درست بعد از تموم کردن ‫نقاشی پادشاه بیناییش رو از دست داد. 298
‫خب نقاش هونگ و محقق ها الان کجا رفتن؟ 299
‫نه این رو می دونم. ‫نه می دونم که مردن یا زنده. 300
‫ولی به نظرتون عجیب نیست ‫روح اهریمنی به اسم ما وانگ 301
‫از زمان سلطنت پادشاه مرحوم وجود داشته؟ 302
‫عجب مزخرفاتی... 303
‫حرف من رو باور نمی کنی؟ 304
‫این طوری هم نیست... 305
‫خب اون نقاشی که ‫ما وانگ درش مهر و موم شده کجاست؟ 306
‫میگن که نقاشی پادشاه رو 307
‫هواچا، همون کسی که ‫با نقاش هونگ معامله کرده برده. 308
‫- هواچا؟ ‫- آره. 309
‫همون جنی که عاشق نقاشیه. 310
‫میگن که هاله ی هزار نقاشی آسمانی رو جذب می کنه 311
‫و تبدیل به الهه ی نقاشی میشه. 312
‫خب اگر اون نقاشی که درش ‫ما وانگ زندانی شده رو جذب کنه چی میشه؟ 313
‫نقاشی که ما وانگ درش مهر و موم شده... 314
‫به این دیگه فکر نکردم. 315
‫آدم ها... 316
‫هنوزم دارن بعد از این همه مدت ‫به این چیزها فکر می کنن؟ 317
‫در هر حال، منم دوست دارم بدونم ‫که حال اون بچه و ها رام چطوره. 318
‫مامان. 319
‫- بابا. ‫- ارباب جوان، ندو. 320
‫ها جونگ، بهت که گفتم ندویی. 321
‫ها جونگ، باید به حرف مامانت گوش کنی. 322
‫چشم. 323
‫چه زود بزرگ شد. 324
‫محقق ها. 325
‫نقاش هونگ. 326
‫- خوش اومدین. ‫- حالتون خوبه؟ 327
‫بله، حال شما چطوره؟ 328
‫کنار هم مثل یک نقاشی می مونید. 329
‫چقدر شیرینه. 330
‫باید سرتون با امور کشورداری شلوغ باشه. 331
‫تونستین خودتون رو وفق بدین؟ 332
‫هر چی که وقت می ذارم تموم نمیشه. 333
‫باید بیرون می اومدم تا یه هوایی عوض کنم. 334
‫و همین طور ببینم که ‫در دنیای واقعی اوضاع چطور می گذره. 335
‫مشخصه یه ذره هم تغییر نکردین. 336
‫بیخیال... 337
‫میگن که اگر کسی یک دفعه تغییر کنه، ‫به این معنیه که دیگه داره می میره. 338
‫چرا این همه چیزی آوردین؟ 339
‫چیز خاصی نیست. 340
‫برای تولد شماست. 341
‫بیاین بریم داخل. 342
‫- باشه. ‫- بدین به من. 343
‫- لطفاً دنبال ما بیاین. ‫- بیاین بریم. 344
‫بریم. 345
‫بابا، خوابم میاد. 346
‫بیا بریم داخل تا بخوابونمت، ها جونگ. 347
‫اینجاست؟ 348
‫باعث افتخاره که این همه راه ‫اومدین تا به ما سر بزنین. 349
‫فکر کردین که فقط برای تولد شما اومدم؟ 350
‫برای تولد محقق ها اومدم. 351
‫فرقی نداره حالا. 352
‫آره، درسته. 353
‫هر چی باشه، توی یک روز دنیا اومدین. 354
‫حالا به خوبی می بینی؟ 355
‫آره، خیلی خوب همه چی رو می بینم. 356
‫هنوزم باورم نمیشه. 357
‫واقعاً یک معجزه ـست. 358
‫اگر خودم شاهد ماجرا نبودم باورم نمیشد. 359
‫هر بار که به اون شب فکر می کنم، ‫با خودم میگم که یک خواب بوده. 360
‫یعنی اتفاقی در اون شب افتاد؟ 361
‫حالا سرنوشت شما با هم بودنه. 362
‫حالا همه چی سر جای خودش قرار میگیره. 363
‫از نسل تو دیگه هیچ نقاشی به دنیا نمیاد. 364
‫بچه جون، نفرین ما وانگ از بین رفت. 365
‫حال و احوال شما چطوره عالیجناب؟ 366
‫خب، خودم رو سرگرم کار کردم. 367
‫سخت مشغول مطالعه ام 368
‫و از اونجایی که پدرم در بستر بیماریه، ‫به مسائل دربار هم رسیدگی می کنم. 369
‫زمان خیلی زود می گذره. 370
‫درسته. 371
‫محقق ها باهات خوب رفتار می کنه؟ 372
‫اون فوق العاده ـست. 373
‫همیشه مهربونه. 374
‫عجب سوال بی خودی پرسیدم. 375
‫بهتر بود برم با محقق ها حرف بزنم. 376
‫عجب آدمی هستین. 377
‫خانم، هوا سرده، ‫لطفاً بیاین تو. 378
‫چشم، آقا. 379
‫بفرمایید، تو عالیجناب. 380
‫باشه. 381
‫بیاین. 382
‫حالا حتماً باید ادا درمیاورد؟ 383
‫خوشحالم می بینم که هر جفتتون شاد هستین. 384
‫اوضاع و احوالتون چطوره؟ 385
‫بله. 386
‫به خاطر رسیدگی به امور دربار ‫به جای اعلیحضرت سرم خیلی شلوغه. 387
‫همینی که می بینم در عین حالی که ‫سرتون شلوغه و حالتون هم خوبه، خیالم راحته. 388
‫چطوری می تونی بگی که حالم خوبه؟ 389
‫وقتی حالم خوب میشه که تو برگردی. 390
‫عذر می خوام. 391
‫شاهزاده جوهیانگ چطورن؟ 392
‫برادرم هنوز در زندان سنگی شهربانی زندانیه. 393
‫همون جایی که قبلاً خودت زندانی بودی. 394
‫اگر که توی زندان سنگی باشه... 395
‫پس ممکن نیست که بتونه از اونجا فرار کنه. 396
‫چرا این قدر طول کشید که بیای؟ 397
‫باید هدیه هایی که عالیجناب ‫برامون خریده رو مرتب می کردم. 398
‫باید هدیه هایی که عالیجناب ‫برامون خریده رو مرتب می کردم. 399
‫به همین زودی دلت برام تنگ شد؟ 400
‫بسه دیگه. 401
‫- عذر میخوام. ‫- عذر میخوام. 402
‫این چیه؟ 403
‫هدیه ی کوچیکی که برای شما آوردم. 404
‫عالیجناب شنیدم، ‫این دوات دان طرح گل خیلی کمیابه. 405
‫خیلی ممنونم، عالیجناب. 406
‫فرمان بخشیدن القاب سلطنتی ‫برای آدم متوفی ـست؟ 407
‫بله. 408
‫پدرم دستور دادن که تمامی القاب ارباب ‫ها سونگ جین بهشون برگردونده بشه. 409
‫محقق ها، لطفاً رو به شما بشینید. 410
‫مرحوم ها سونگ جین، کاهن سابق سلطنتی، ‫از مقامات پایین تر از درجه ی پنجم، 411
‫در پس از مرگ به عنوان وزیر دربار ‫و مقام درجه ی دوم ارتقا پیدا می کند. 412
به لطف اعلی حضرت 413
‫حالا، نوادگان شما برای شرکت 414
‫در آزمون های دولتی و رسیدن ‫به مقامات دولتی هیچ مشکلی ندارند. 415
‫بفرمایید. 416
‫حالا راحت باشین. 417
‫عالیجناب، جناب ولیعهد. 418
‫از لطف بی کران شما سپاسگزارم. 419
‫از لطف بی کران شما سپاسگزارم. 420
‫از صمیم قلب تولد هر دوتون رو تبریک میگم. 421
‫زمانی که در اون شب ‫مهر و موم مخفیانه ما رو فراری دادین، 422
‫همین لبخند رو بر لب داشتین. 423
‫شما حتماً پادشاه خردمندی خواهید شد. 424
‫عالیجناب، همون طور که ‫لطفتون شامل حال ما شد، 425
‫مردم کشور رو هم از الطافتون دریغ نفرمایید. 426
‫چرا یه دفعه این جوری رفتار می کنین؟ 427
‫پنج سال از رفتن ما از شهر می گذره. 428
‫همینی که به دیدن ما اومدین کافی بود، 429
‫ولی شما مقام بالایی رو بهمون اعطا کردین. 430
‫نمی دونیم که چطوری می تونیم ‫این لطف رو جبران کنیم. 431
‫شاد باشین. 432
‫این تمام چیزیه که من از شما می خوام. 433
‫ارباب، بانو. 434
‫از طرف مکتب نقاشی مهمون دارین. 435
‫مکتب نقاشی؟ 436
‫گفتم خودم میارم. 437
‫خودت گفتی که سنگینه. 438
‫استاد! 439
‫چونگی. 440
‫استاد. 441
‫چطوری؟ ‫چرا این قدر لاغر شدی؟ 442
‫خیلی هم سالم و سلامته. 443
‫حالت چطوره؟ 444
‫صورت دراز! 445
‫چطوری بعد از این همه سال تغییر نکردی؟ 446
‫این لباس چی میگه؟ 447
‫استاد شدی؟ 448
‫خیلی وقته. 449
‫همین پری روز بود که! 450
‫ساکت. 451
‫- خوش اومدین. ‫- ارباب ها. 452
‫عالیجناب. 453
‫نیازی به این کار نیست. 454
‫با من راحت باشین. 455
‫جناب ولیعهد! 456
‫شما اینجا چیکار می کنین؟ 457
‫می دونستیم کار درستی نیست که ‫به اینجا بیایم، ولی یک خبر فوری داریم. 458
‫خیلی خب. 459
‫چیزی نیست. 460
‫من توی قصر نباشم کاری از پیش نمیره. 461
‫باید برگردم. 462
‫- این جوری یک دفعه؟ ‫- باشه، عالیجناب. 463
‫بهتره که به قصر برگردین. 464
‫مراقب خودتون باشین. 465
‫شماها به اندازه ی کافی سختی کشیدین. 466
‫از الان به بعد شاد باشین. 467
‫خدانگهدار. 468
‫بانوی من. 469
‫امروز خیلی تو زحمت افتادی. 470
‫کاری نکردم. 471
‫به نظرت مشکلی برای عالیجناب پیش اومده؟ 472
‫به نظر می اومد از یک چیزی ناراحته. 473
‫فکر می کنی دوباره اتفاقی افتاده؟ 474
‫احتمالاً چیزی نیست. 475
‫ستاره ی دوم دب اکبر نمی درخشه، 476
‫سوار شو. 477
‫باغ شکوفه های هلوئه؟ 478
‫چرا اینجا اومدیم؟ 479
‫ببخشید که دیر شد. 480
‫مثل هلو اون موقع نیست، 481
‫ولی می خواستم ‫هر جوری که شده سر قولم بمونم. 482
‫ممنون. 483
‫یک لحظه. 484
‫این چیه؟ 485
‫هیچی توی دنیا مجانی نیست. 486
‫اینم هدیه ی تولدیه که ‫من برای شوهرم آماده کردم. 487
‫این... 488
‫نقاشی قدیم منه؟ 489
‫آره. 490
‫اون موقع ها اصلاً لبخند هم نمی زدی. 491
‫ممنونم، برام خیلی ارزشمنده. 492
‫بقیه عمرت رو در کنارم می مونی ‫و من رو نقاشی می کنی؟ 493
‫مجانی؟ 494
‫تا ابد به شادی زندگی کنین. 495
‫از همون اول هم سرنوشت ‫شما دو نفر با هم بودن بود. 496
‫شما دوتا! 497
‫فرار کن! خانم! 498
‫باشه! آقا. 499
‫با شما دوتام. 500
‫همون جا وایستین! 501
‫اینجا کجاست؟ 502
‫مطمئنید که چونگی اینجا زندگی می کنه؟ 503
‫به نظر نمیاد اینجا باشن، داداش. 504
‫اصلاً به نظر هیچکی اینجا زندگی نمی کنه. 505
‫هوی. 506
‫یک کار بهت سپردم ها! 507
‫واقعاً تا کی می خوای اینجوری رفتار کنی؟ 508
‫باید بیخیال این کار بشیم ‫و به زندگیمون برسیم. 509
‫مرتیکه ی پررو... 510
‫می خوای که غذای ماهی ها بشی؟ 511
‫برین دنبال چونگی بگردین. 512
‫برین چونگی رو پیدا کنین. 513
‫چونگی رو پیدا کنین! 514
‫چونگی! 515
‫بیا بریم. 516
‫کجا دارین میرین؟ ‫منم با خودتون ببرین. 517
‫بیاین به اونجونگجون بریم. 518
‫وقتشه که بریم سراغ یول. 519
‫بله، والاحضرت. 520
‫مطمئنید که برادرم بر علیه پادشاه شورش کرده؟ 521
‫بله، عالیجناب. 522
‫سربازهای شاهزاده جوهیانگ جونگاجون رو ‫گرفتن و دارن به سمت اونجونگجون میان. 523
‫جلوی دروازه های شرقی ‫و غربی قصر پادشاه سرباز بذارین. 524
‫و گارد سلطنتی همراه با من به اونجونگجون بیاد. 525
‫بله، عالیجناب. 526
‫برادر. 527
‫یک ضرب المثل قدیمی هست که میگه: ‫برادرها مثل دست و پای آدم می مونن. 528
‫پس اگر هر کدوم یک طور رفتار کنن، ‫چطور می تونن شخص رو به جلو ببرن؟ 529
‫نگران اون نباش. 530
‫ممکنه که الان برادر خونی باشیم، 531
‫ولی در لحظه ای که من به تخت بشینم، 532
‫تبدیل میشیم به شاه و رعیت. 533
‫برادر کوچکم. 534
‫اون تخت... 535
‫از همون اول هم متعلق به من بود. 536
‫- حمله! ‫- حمله!